การศึกษาผลของการให้ความร้และคำปรึกษาแก่ผู้ป่วยนอกที่มีภาวะหัวใจวาย ณ โรงพยาบาลเลิดสิน เป็นการวิจัยแบบทดลอง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการให้ความรู้และคำปรึกษาแก่ผู้ป่วยนอกที่มีภาวะหัวใจวายโดยเภสัชกรในด้านความรู้เกี่ยวกับการรักษาภาวะหัวใจวายและพฤติกรรมการใช้ยา ความร่วมมือในการใช้ยา และคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย ในการวิจัยได้เก็บข้อมูลจากผู้ป่วยนอกที่มีภาวะหัวใจวาย ซึ่งมาตรวจรักษาที่คลินิกโรคหัวใจระหว่างเดือนตุลาคม 2543 ถึงเดือนมีนาคม2544 รวมทั้งสิ้น 61 ราย โดยสุ่มตัวอย่างแบ่งผู้ป่วยเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองผู้ป่วยกลุ่มควบคุมจำนวน 30 รายจะได้รับบริการตามปกติ ในขณะที่ผู้ป่วยกลุ่มทดลองจำนวน 31รายจะได้รับความรู้เกี่ยวกับภาวะหัวใจวายและการรักษาเป็นกลุ่มย่อยครั้งละ 15 นาทีและได้รับคำปรึกษาการใช้ยาเป็นรายบุคคลเปรียบเทียบผลจากการเก็บข้อมูลก่อนการให้ความรู้และโทรศัพท์สอบถามผู้ป่วยหลังการให้ความรู้ประมาณ 25 วันโดยใช้แบบสอบถามชุดเดียวกัน ผลการศึกษา หลังจากให้ความรู้แก่ผู้ป่วยพบว่าด้านความรู้เกี่ยวกับการรักษาภาวะหัวใจวายและพฤติกรรมการใช้ยาซึ่งแบ่งออกเป็น 3 หมวดคือ หมวดโรคและภาวะทรุดลงของโรค หมวดปัจจัยเสี่ยงและการดูแลสุขภาพ และหมวดพฤติกรรมการใช้ยาผู้ป่วยกลุ่มทดลองมีคะแนนความรู้สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) ทั้ง 3หมวด เมื่อพิจารณาจากระดับความรู้ซึ่งแบ่งตามคะแนนเป็นความรู้ระดับดีระดับปานกลาง และระดับต่ำ พบว่าผู้ป่วยกลุ่มทดลองมีความรู้ระดับดีเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 39 เป็นร้อยละ 77 ระดับต่ำลดลงจาก ร้อยละ 22เหลือร้อยละ 3 ในขณะที่กลุ่มควบคุมความรู้ระดับดีเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 30เป็นร้อยละ 39 แต่ความรู้ระดับต่ำกลับเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 17เป็นร้อยละ 22 ด้านความร่วมมือในการใช้ยาพิจารณาจากวิธีการนับเม็ดยาพบว่า ผู้ป่วยกลุ่มทดลองมีความร่วมมือในการใช้ยามากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) เมื่อประเมินปัญหาของความไม่ร่วมมือในการใช้ยาจากแบบคัดกรองการใช้ยาพบว่า ผู้ป่วยกลุ่มทดลองมีปัญหาความไม่ร่วมมือในการใช้ยาลดลงมากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01)ผลการประเมินคุณภาพชีวิตโดยใช้แบบประเมิน SF - 12 Health Surveyพบว่าคะแนนคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจิตของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) แต่คะแนนคุณภาพชีวิต ด้านสุขภาพกายแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการศึกษาทั้งหมดสรุปได้ว่า การให้ความรู้และคำปรึกษาแก่ผู้ป่วยนอกที่มีภาวะหัวใจวายโดยเภสัชกร ทำให้ผู้ป่วยมีความรู้ที่ดีขึ้นเกี่ยวกับการรักษาภาวะหัวใจวายและพฤติกรรมการใช้ยามีความร่วมมือใน การใช้ยาและส่งเสริมคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพจิตของผู้ป่วยให้ดีขึ้นได้