วิทยานิพนธ์ฉบับมีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความร่วมมือระหว่างเยอรมันและฝรั่งเศส ในการผลักดันให้สนธิสัญญามาสทริชท์ประสบความสำเร็จและสามารถเริ่มบังคับใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ.1993 ได้ในที่สุดความร่วมมือระหว่างสองประเทศในการนี้ เกิดขึ้นจากจุดมุ่งหมายเพื่อต้องการรักษา และเพิ่มพูนผลประโยชน์แห่งชาติของตน ซึ่งได้รับผลกระทบอย่างมากจากการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองในยุโรปในช่วงปลายทศวรรษ1980 ต่อต้นทศวรรษ 1990 การศึกษาในที่นี้ มุ่งเน้นที่จะแสดงให้เห็นว่า ท่ามกลางอุปสรรคนานาประการที่เกิดขึ้น ความร่วมมือระหว่างทั้งสองประเทศนี้นับเป็น"แกนหลัก" ที่สำคัญที่สุดของกระบวนการการผลักดันสนธิสัญญามาสทริชท์ที่ช่วยให้กระบวนการเจรจาสนธิสัญญาฉบับนี้ลุล่วงไปได้ในที่สุดแม้ว่าผลประโยชน์ที่ทั้งสองฝ่ายคาดหวังจากสนธิสัญญาฉบับนี้ที่มีทั้งผลประโยชน์ที่สอดคล้อง และผลประโยชน์ที่แตกต่างกันก็ตาม ผลของการศึกษาพบว่า การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันในยุโรปในช่วง ค.ศ.1989-1992 เป็นแรงกระตุ้นที่สำคัญที่สุดที่มีผลต่อบูรณาการยุโรป และต่อการผลักดันสนธิสัญญามาสทริชท์ ทั้งนี้ความร่วมมืออย่างใกล้ชิดยิ่งระหว่างเยอรมนี และฝรั่งเศสกลายเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยให้กระบวนการการผลักดันดังกล่าวประสบผลสำเร็จโดยความร่วมมืออย่างใกล้ชิดดังกล่าว เกิดจากการที่ทั้งสองฝ่ายตระหนักว่าความร่วมมือร่วมกัน และความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นนี้จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการปกป้อง และเพิ่มพูนผลประโยชน์แห่งชาติของตนโดยผ่านทางสนธิสัญญามาสทริชท์ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าในที่สุดสนธิสัญญามาสทริชท์จะเริ่มบังคับใช้อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ.1993 แต่ในอนาคต สหภาพยุโรปภายใต้สนธิสัญญามาสทริชท์ อาจต้องเผชิญปัญหาอีกหลายประการที่จะส่งผลต่อเสถียรภาพ และความร่วมมือภายในกลุ่ม ทั้งนี้ ปัญหาที่สำคัญที่สุดประการหนึ่งคือปัญหาความรู้สึก "ชาตินิยม" ที่กำลังขยายตัวอย่างต่อเนื่องในกลุ่มสมาชิกของสหภาพยุโรปในปัจจุบันนั่นเอง