การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยทางสังคมที่มีผลต่อการกระทำผิดซ้ำ และเพื่อศึกษาถึงลักษณะทั่วไปและลักษณะการกระทำผิดรวมทั้งศึกษาแนวทางในการป้องกันและแก้ไขปัญหาดังกล่าวต่อไป โดยมีขอบเขตการศึกษาวิจัยเฉพาะเด็กและเยาวชนซึ่งอยู่ในสถานฝึกและอบรมในเขตกรุงเทพมหานคร และเป็นการศึกษาวิจัยเฉพาะปัจจัยทางด้านสังคมโดยใช้การวิจัยเชิงสำรวจและการวิจัยทางมานุษยวิทยาในการเก็บรวบรวมข้อมูล เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามโดยสุ่มตัวอย่างจากเด็กและเยาวชนในสถานฝึกและอบรมบ้านกรุณาบ้านอุเบ ปรานี จำนวน 169 ราย และใช้การสัมภาษณ์เจาะลึก จำนวน 10 รายส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการทางสถิติคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิตและการทดสอบความสัมพันธ์ด้วยค่าไคสแควร์ (Chi-square) ซึ่งทดสอบด้วยความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และวิธีการวิจัยเชิงมานุษยวิทยาในการวิเคราะห์เนื้อหาข้อมูลจากการสัมภาษณ์สำหรับข้อมูลทางมานุษยวิทยา ผลการวิจัยพบว่า เด็กและเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำมากที่สุดมีอายุเฉลี่ย17.1 ปี ส่วนใหญ่จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 และกระทำผิดฐานยาเสพติดมากที่สุด ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมภายหลังออกจากสถานฝึกอบรม การคบเพื่อนฐานะทางเศรษฐกิจและประเภทความผิดมีความสัมพันธ์กับการกระทำผิดซ้ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนปัจจัยด้านความสัมพันธ์ในครอบครัวบริเวณชุมชนที่อยู่อาศัย และการขัดเกลาในสถานฝึกอบรมไม่มีความสัมพันธ์กับการกระทำผิดซ้ำ