การศึกษาที่มาของไอโซปรีนอยด์ (isoprenoid) ในต้นเปล้าน้อยได้ดำเนินการโดยการป้อนน้ำตาลกลูโคสที่ติดฉลากให้แก่ใบและเนื้อเยื่อเพาะเลี้ยงสีเขียวที่อยู่ในสภาพคัลลัส (callus) ผลที่ได้พบว่าวิถีชีวสังเคราะห์ของ หน่วยไอโซปรีนมาจากทั้ง mevalonate pathway และ non-mevalonate pathway จากผลการวิเคราะห์หาสารเปลาโนทอล (plaunotol) และจากภาพถ่ายด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนของเนื้อเยื่อจากใบพบว่าใบเปล้าน้อยมีการสะสมสารเปลาโนทอลเห็นเป็นลักษณะคล้ายหยดน้ำมันอยู่ในคลอโรพลาสต์ (chloroplasts) ของกลุ่มเซลล์พาลิเสด (palisade cells) ในเนื้อเยื่อชั้นกลาง (mesophyll layer) ของใบการป้อนน้ำตาลกลูโคสที่ ติดฉลากด้วยสารรังสีที่คาร์บอนตำแหน่งที่ 1 คือ[1- ('14)C]glucose ให้ใบเปล้าน้อยพบว่ามันสามารถรับเอาสารติดฉลากเข้าสู่โมเลกุลของสารเปลาโนทอลได้ในระดับต่ำ สำหรับคัลลัส เพาะเลี้ยงพบว่าไม่สร้างสารเปลาโนทอลแต่สามารถสร้างสารไฟโตสเตอรอล (phytosterols) ซึ่งมีเบต้า-ซิโตสเตอรอล((-sitosterol) และสติกมาสเตอรอล (stigmasterol) ผสมกันเมื่อป้อนน้ำตาลกลูโคสที่ติดฉลากด้วยคาร์บอนไอโซโทป ตำแหน่งที่ 1 คือ[1- ('13)C]glucose พบว่าคัลลัสเพาะเลี้ยงสามารถรับเอาคาร์บอนไอโซโทปเข้าสู่โมเลกุลของสารไฟโตสเตอรอลทั้งสองชนิดได้ในระดับสูงจากนั้นทำการสกัดแยกสารติดฉลากที่ได้แล้วนำไปศึกษาด้วยวิธีคาร์บอน-13นิวเคลียร์แมกเนติกริโซแนนซ์สเปคโตรสโคปี (('13)C nuclear magneticresonance spectroscopy, ('13)C NMR) พบว่าสารผสมไฟโตสเตอรอลมีรูปแบบการรับเอาคาร์บอน ไอโซโทปเข้าสู่โมเลกุล (('13)C labelingpattern) เป็นไปตามวิถีชีวสังเคราะห์ของหน่วยไอโซปรีนจากทั้ง mevalonatepathway และ non-mevalonate pathway เนื่องจากที่ผ่านมามีรายงานการศึกษาเกี่ยวกับวิถีชีวสังเคราะห์ของสารไฟโตสเตอรอลว่ามาจาก mevalonatepathway เป็นเส้นทางหลักงานวิจัยนี้ จึงได้องค์ความรู้ใหม่ที่บ่งชี้ว่าสารไฟโตสเตอรอลสามารถมีวิถีชีวสังเคราะห์มาจาก non-mevalonate pathway ได้ด้วยเช่นกัน