ผลการวิจัยพบว่า การแต่งตั้งเจ้าหน้าที่พนักงานควบคุมมลพิษในปัจจุบันไม่สอดคล้องกับแนวความคิดและเหตุผลของกฎหมายที่ต้องการให้เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษเป็นเสมือนผู้เชี่ยวชาญของภาครัฐในการปฏิบัติการเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหามลพิษ โดยที่บทบาทอำนาจและหน้าที่ของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษในแต่ละด้านมีความสัมพันธ์โดยตรงกับคุณสมบัติของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษอันจะทำให้การบังคับใช้กฎหมายเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหามลพิษเกิดประสิทธิภาพได้ทั้งนี้ยังมีข้อจำกัดและอุปสรรคเกี่ยวกับการใช้อำนาจของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษ นอกจากนี้คณะกรรมการควบคุมมลพิษซึ่งเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่วินิจฉัยคำร้องคัดค้านคำสั่งของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษยังคงมีความไม่ชัดเจนเพียงพอต่อการคุ้มครองสิทธิของประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากคำสั่งของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษ ผู้วิจัยจึงเสนอแนะให้ปรับปรุงแก้ไขบทบัญญัติของกฎหมายและองค์กรที่ตรวจสอบการใช้อำนาจของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษ กล่าวคือ 1)ควรกำหนดคุณสมบัติของเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษโดยแบ่งระดับเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษเป็น 2 ระดับ คือ ระดับปฏิบัติงานและระดับสั่งการ 2)กำหนดระยะเวลาที่ชัดเจนในการให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ.2535 ดำเนินงาน 3) กำหนดให้คณะอนุกรรมการประสานการจัดการสิ่งแวดล้อมและอุตสาหกรรมวินิจฉัยชี้ขาดข้อขัดแย้งระหว่างเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษกับพนักงานเจ้าหน้าที่ 4) ยกเลิกประกาศกระทรวงเกี่ยวกับการแต่งตั้งเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษที่ไม่สอดคล้องกับกฎหมาย 5) กำหนดเจ้าพนักงานควบคุมมลพิษที่จะเป็นผู้รับรายงานตามมาตรา 80 ให้ชัดเจน 6) กำหนดให้อำนาจเจ้าพนักงานตามกฎหมายอื่นที่มีอำนาจควบคุมดูแลแหล่งกำเนิดมลพิษสามารถสั่งปิดพักใช้ เพิกถอนใบอนุญาตหรือสั่งให้หยุดใช้หรือทำประโยชน์เกี่ยวกับแหล่งกำเนิดมลพิษด้วยเหตุที่ไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อมได้7) เพิ่มบทลงโทษทางอาญาในกรณีที่ฝ่าฝืนคำสั่งตามมาตรา 82 (2) และ8) กำหนดให้คณะกรรมการควบคุมมลพิษแต่งตั้งคณะอนุกรรมการเฉพาะด้านทำหน้าที่พิจารณาคำร้องคัดค้านคำสั่ง เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษในเบื้องต้นโดยปรับปรุงกระบวนการพิจารณาวินิจฉัยให้เป็นธรรมยิ่งขึ้น ทั้งนี้ ในทางปฏิบัติ ควรจัดฝึกอบรมให้ความรู้แก่เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษ จัดทำคู่มือปฏิบัติงาน และควรจัดงบประมาณให้ความช่วยเหลือและสนับสนุนด้านอุปกรณ์และเครื่องมือแก่เจ้าพนักงานควบคุมมลพิษในส่วนภูมิภาคและท้องถิ่นสำหรับการตรวจสอบมลพิษด้านต่าง ๆ