ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ
นักวิจัย : ดวงใจ งามสม
คำค้น : CRUSTACEAN , MONOCLONAL ANTIBODIES , Scylla serrata , VITELLIN 1VITELLOGENIN
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082543000437
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การผลิตโมโนโคลนอลแอนติบอดี (MAb) ต่อไวเทลลินและไวเทลโลเจนินที่ถูกทำให้เสียสภาพของปูทะเล โดยการกระตุ้นภูมิคุ้มกันหนูขาว (swiss mouse)ด้วยสารสกัดจากรังไข่ของปูทะเลที่ถูกทำให้เสียสภาพนำเซลล์ม้ามของหนูขาวมารวมกับเซลล์ myeloma P3X และจกาการคัดเลือก hybridoma clone โดยวิธีindirect immunoperoxidase ELISA โดยใช้สารสกัดจากรังไข่ของปูทะเลเป็นแอนติเจน และ dot-ELISA โดยใช้สารสกัดจากรังไข่ เลือดตัวเมียที่รังไข่กำลังเจริญ เลือดตัวผู้ ที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ และเสียสภาพและหน่วยย่อย 2 หน่วยของไวเทลลินจากรังไข่ที่ได้จากการแยกด้วย SDS-PAGE (ขนาด 107 และ 78กิโลดาลตัน) เป็นแอนติเจน สามารถแยก hybridoma ได้ 14 โคลน จากการตรวจความจำเพาะของ MAb โดยวิธี dot-blot และ Western blot พบว่ามี4 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับทั้งสองหน่วยย่อยของไวเทลลินจากรังไข่ (107 และ 78 กิโลดาลตัน) กลุ่มที่ 2 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับหน่วยย่อยขนาด 78 กิโลดาลตัน กลุ่มที่ 3 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับหน่วยย่อยขนาด 107 กิโลดาลตัน กลุ่มที่ 4 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับโปรตีนที่มีขนาดโมเลกุลสูงในรังไข่และเลือดปูเพศเมีย แต่ไม่จับกับโปรตีนในเลือดปูเพศผู้ MAbที่ผลิตได้เป็นอิมมูโนโกลบูลินชนิด IgGl 12 โคลน ชนิด IgG2b 1 โคลน และชนิดIgM 1 โคลน MAb ที่ผลิตได้สามารถจับกับไวเทลลินและไวเทลโลเจนินที่ถูกทำให้เสียสภาพได้ดีกว่าไวเทลลินและไวเทลโลิจนินที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ และสามารถนำมาใช้ศึกษาลักษณะโมเลกุลของไวเทลลินและไวเทล-โลเจนินของปูชนิดนี้ได้ ซึ่งพบว่าโปรตีนไวเทลลินในรังไข่ มี 2 หน่วยย่อย (107 และ 78 กิโลดาลตัน)ส่วนโปรตีนไวเทลโลเจ-นินในเลือดเพศเมียประกอบด้วย 3 หน่วยย่อย (190,107 และ 78 กิโลดาลตัน) การตรวจหาปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดด้วยวิธี indirect immunoperoxidasecompetitive ELISA โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินและไวเทลโลเจนินที่อยู่ในภาพธรรมชาติ (นุชนาถ เกษมวงศ์, 2542) เพื่อตรวจดูความสัมพันธ์ของการเปลี่ยนแปลงไวเทลโลเจนินในเลือดระหว่างการเจริญของรังไข่ พบว่าระดับไวเทลโลเจนินของปูแต่ละตัวที่ถูกชักนำให้รังไข่เจริญโดยการตัดตาทั้ง 2 ข้างให้ความสัมพันธ์ในรูปแบบที่คล้ายกัน คือ หลังจากตัดตาได้ 2 วัน (ระยะแรกของการเจริญของรังไข่) ปริมาณไวเทลโลเจนินเฉลี่ย ยังอยู่ในระดับต่ำและค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ในวันต่อมาจนกระทั่งมีปริมาณเพิ่มขึ้นสูงสุดในช่วง 10-18 วัน หลังจากตัดตาและลดลงอย่างรวดเร็วก่อนปูวางไข่ ค่าสูงสุดของปริมาณไวเทลโลเจนินของปูทั้ง 8 ตัว อยู่ระหว่าง 1-3.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร

บรรณานุกรม :
ดวงใจ งามสม . (2543). ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ดวงใจ งามสม . 2543. "ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
ดวงใจ งามสม . "ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2543. Print.
ดวงใจ งามสม . ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2543.