| ชื่อเรื่อง | : | ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ |
| นักวิจัย | : | ดวงใจ งามสม |
| คำค้น | : | CRUSTACEAN , MONOCLONAL ANTIBODIES , Scylla serrata , VITELLIN 1VITELLOGENIN |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2543 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082543000437 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การผลิตโมโนโคลนอลแอนติบอดี (MAb) ต่อไวเทลลินและไวเทลโลเจนินที่ถูกทำให้เสียสภาพของปูทะเล โดยการกระตุ้นภูมิคุ้มกันหนูขาว (swiss mouse)ด้วยสารสกัดจากรังไข่ของปูทะเลที่ถูกทำให้เสียสภาพนำเซลล์ม้ามของหนูขาวมารวมกับเซลล์ myeloma P3X และจกาการคัดเลือก hybridoma clone โดยวิธีindirect immunoperoxidase ELISA โดยใช้สารสกัดจากรังไข่ของปูทะเลเป็นแอนติเจน และ dot-ELISA โดยใช้สารสกัดจากรังไข่ เลือดตัวเมียที่รังไข่กำลังเจริญ เลือดตัวผู้ ที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ และเสียสภาพและหน่วยย่อย 2 หน่วยของไวเทลลินจากรังไข่ที่ได้จากการแยกด้วย SDS-PAGE (ขนาด 107 และ 78กิโลดาลตัน) เป็นแอนติเจน สามารถแยก hybridoma ได้ 14 โคลน จากการตรวจความจำเพาะของ MAb โดยวิธี dot-blot และ Western blot พบว่ามี4 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับทั้งสองหน่วยย่อยของไวเทลลินจากรังไข่ (107 และ 78 กิโลดาลตัน) กลุ่มที่ 2 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับหน่วยย่อยขนาด 78 กิโลดาลตัน กลุ่มที่ 3 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับหน่วยย่อยขนาด 107 กิโลดาลตัน กลุ่มที่ 4 สร้าง MAb ที่สามารถจับได้กับโปรตีนที่มีขนาดโมเลกุลสูงในรังไข่และเลือดปูเพศเมีย แต่ไม่จับกับโปรตีนในเลือดปูเพศผู้ MAbที่ผลิตได้เป็นอิมมูโนโกลบูลินชนิด IgGl 12 โคลน ชนิด IgG2b 1 โคลน และชนิดIgM 1 โคลน MAb ที่ผลิตได้สามารถจับกับไวเทลลินและไวเทลโลเจนินที่ถูกทำให้เสียสภาพได้ดีกว่าไวเทลลินและไวเทลโลิจนินที่อยู่ในสภาพธรรมชาติ และสามารถนำมาใช้ศึกษาลักษณะโมเลกุลของไวเทลลินและไวเทล-โลเจนินของปูชนิดนี้ได้ ซึ่งพบว่าโปรตีนไวเทลลินในรังไข่ มี 2 หน่วยย่อย (107 และ 78 กิโลดาลตัน)ส่วนโปรตีนไวเทลโลเจ-นินในเลือดเพศเมียประกอบด้วย 3 หน่วยย่อย (190,107 และ 78 กิโลดาลตัน) การตรวจหาปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดด้วยวิธี indirect immunoperoxidasecompetitive ELISA โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินและไวเทลโลเจนินที่อยู่ในภาพธรรมชาติ (นุชนาถ เกษมวงศ์, 2542) เพื่อตรวจดูความสัมพันธ์ของการเปลี่ยนแปลงไวเทลโลเจนินในเลือดระหว่างการเจริญของรังไข่ พบว่าระดับไวเทลโลเจนินของปูแต่ละตัวที่ถูกชักนำให้รังไข่เจริญโดยการตัดตาทั้ง 2 ข้างให้ความสัมพันธ์ในรูปแบบที่คล้ายกัน คือ หลังจากตัดตาได้ 2 วัน (ระยะแรกของการเจริญของรังไข่) ปริมาณไวเทลโลเจนินเฉลี่ย ยังอยู่ในระดับต่ำและค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ในวันต่อมาจนกระทั่งมีปริมาณเพิ่มขึ้นสูงสุดในช่วง 10-18 วัน หลังจากตัดตาและลดลงอย่างรวดเร็วก่อนปูวางไข่ ค่าสูงสุดของปริมาณไวเทลโลเจนินของปูทั้ง 8 ตัว อยู่ระหว่าง 1-3.5 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร |
| บรรณานุกรม | : |
ดวงใจ งามสม . (2543). ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ดวงใจ งามสม . 2543. "ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. ดวงใจ งามสม . "ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2543. Print. ดวงใจ งามสม . ความสัมพันธ์ของปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดกับการเจริญของรังไข่ของปูทะเลScylla serrata (Forskal, 1775) โดยใช้โมโนโคลนอลแอนติบอดีที่จำเพาะต่อไวเทลลินที่เสียสภาพ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2543.
|
