ปัจจุบันการเกิดขนของเส้นใยเซลลูโลสประดิษฐ์ได้เข้ามามีบทบาทต่ออุตสาหกรรมเสื้อผ้าและเครื่องนุ่งห่มมากขึ้น ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาจึงมีการศึกษาเกี่ยวกับไฟบริลเลชันของเส้นใยเซลลูโลสประดิษฐ์ในงานวิจัยมากมาย ในงานวิจัยนี้จึงศึกษาพฤติกรรมการเกิดขนของเส้นใยเทนเซล (Tencel(+,โ) ซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นใยเซลลูโลสประดิษฐ์ที่มีแนวโน้มการเกิดขนได้ง่ายเมื่อได้รับการขัดถูในขณะเปียกโดยอาศัยกล้องจุลทรรศน์เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างการหักเหสองแนว ความเป็นผลึกสัมพัทธ์ และความหนืดของเส้นใยกับการเกิดขนของเส้นใย เส้นใยตัวอย่างจะถูกนำมาตกแต่งสำเร็จเพื่อควบคุมระดับการเกิดขน โดยใช้สารเชื่อมโยงทางการค้าที่ภาวะแตกต่างกัน ภายหลังการตกแต่งสำเร็จเส้นใยจะถูกนำมาตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์เพื่อคำนวณดัชนีวัดระดับการเกิดขนและวัดสมบัติทางกายภาพ อันได้แก่ การหักเหสองแนวโดยใช้กล้องจุลทรรศน์ ความเป็นผลึกสัมพัทธ์โดยใช้เครื่องเอกซเรย์ และความหนืดโดยวิธีตามมาตรฐาน ASTM D1795-96 จากการทดลองพบว่าสมบัติทั้งสามมีความสัมพันธ์เชิงเส้นกับการเกิดขนของเส้นใย เส้นใยที่มีการจัดเรียงตัวในทิศทางเส้นใยสูงมีแนวโน้มการเกิดขนได้ง่ายเมื่อได้รับการขัดถูในขณะเปียก นอกจากนี้ยังพบว่า ระดับการเกิดขนแปรผกผันกับน้ำหนักโมเลกุลและความหนืดของเส้นใย ดังนั้นการยืดดึงเส้นใยในกระบวนการผลิตซึ่งมีผลต่อการจัดเรียงตัวของโมเลกุลเซลลูโลสและความเป็นผลึกจึงสามารถควบคุมการเกิดขนของเส้นใยได้ การลดการเกิดขนของเส้นใยสามารถทำได้โดยการตกแต่งสำเร็จด้วยสารเชื่อมโยงนอกจากนี้จากความสัมพันธ์ดังกล่าวสามารถแสดงเป็นสมการเชิงเส้นเพื่อใช้ในการทำนายแนวโน้มการเกิดขนของเส้นใยได้