ไซโคลเดกซ์ทรินไกลโคซิลทรานสเฟอเรส ที่ผลิตได้จาก ~iBacilluscirculans~i A11 สามารถเร่งปฏิกิริยาคู่ควบ (coupling) และปฏิกิริยาการโยกย้ายหมู่ไกลโคซิล(transglycosylation) จากคุณสมบัติดังกล่าวจึงทำให้สามารถผลิตโอลิโกแซคคาไรด์ที่มีปลายเปิดและไกลโรไซด์ที่น่าสนใจและมีประโยชน์ ได้ทำการศึกษาการเกิดปฏิกิริยาโดยใช้เบต้าไซโคลเดกซ์ทรินทำหน้าที่เป็นตัวให้หมู่ไกลโคซิล และใช้ตัวรับชนิดต่าง ๆจากการทดลองทางจลนพลศาสตร์พบว่า โมเลกุลของตัวรับไม่ว่าจะเป็นแซคคาร์ไรด์หรืออนุพันธ์ของมันหรือกลูโคไซด์ในธรรมชาติที่มีการจัดเรียงของหมู่ไฮดรอกซิลในตำแหน่ง 2-, 3-, และ 4-ที่เหมือนกันและมี 6 คาร์บอนในโมเลกุลน้ำตาล เช่นกลูโคส ซอร์โบส กรดแอสคอร์บิค แลคโตส เซลโลไบโอส และเฮสเพอริดีนทำหน้าที่เป็นตัวรับที่ดี ในกลุ่มตัวรับที่ให้โอลิโกแซคคาไรด์ที่มีโซ่ตรงแบบปลายเปิด พบว่าเซลโลไบโอสมีค่า V(,max)/K(,m) สูงที่สุดจึงทำหน้าที่เป็นตัวรับที่ดีที่สุด นอกจากการศึกษาทางจลนพลศาสตร์แล้ว ยังมีการคำนวณปริมาณของตัวรับที่ถูกใช้ในปฏิกิริยา (transglycosylationyield) วัดโดยเทคนิค HPLC ซึ่งใช้บอกความสามารถของการเกิดปฏิกิริยาได้ จากการเปรียบเทียบค่า transglycosylation yield ของปฏิกิริยาคู่ควบและปฏิกิริยาการโยกย้ายหมู่ไกลโคซิลของแซคคาร์ไรด์ที่ทำหน้าที่เป็นตัวรับที่ดี พบว่าเมื่อใช้เซลโลไบโอส ซอร์โบส และกลูโคส เป็นตัวรับไกลโคซิลจากเบต้าไซโคลเดกซ์ทริน ได้ค่า transglycosylation yield 78, 57 และ 54%ตามลำดัและเมื่อใช้แป้งเป็นตัวให้หมู่ไกลโคซิล พบว่า ตัวรับซอร์โบส และกรดแอสคอร์บิค ให้ค่า transglycosylation yield มากที่สุด คือ 63และ 57% ตามลำดับ ผลสรุปคือ เซลโลไบโอสทำหน้าที่เป็นตัวรับที่ดีที่สุดในปฏิกิริยาคู่ควบที่มีเบต้าไซโคลเดกซ์ทรินทำหน้าที่เป็นตัวให้ ในขณะที่ซอร์โบสทำหน้าที่เป็นตัวรับที่ดีที่สุด ในปฏิกิริยาการโยกย้ายหมู่ไกลโคซิลที่มีแป้งเป็นตัวให้หมู่ไกลโคซิล จากการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับปฏิกิริยาคู่ควบ โดยมีเบต้าไซโคลเดกซ์ทรินทำหน้าที่เป็นตัวให้และเซลโลไบโอสซึ่งพบว่าเป็นตัวรับที่ดีที่สุดทำหน้าที่เป็นตัวรับ เมื่อใช้เบต้าไซโคลเดกซ์ทริน 2.0% เซลโลไบโอส 0.5%และ CGTase 16 ยูนิต บ่มที่ พีเอช 6.0 อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส เป็นเวลา2 ชั่วโมง จากสภาวะนี้จะให้ค่า transglycosylation yield 78%และให้ผลิตภัณฑ์ 2 ชนิด แยกได้ด้วย HPLC ที่ R(,t) 3.81 และ 4.42 นาทีในอัตราส่วน 1: 1 โดยการคำนวณจากพื้นที่ใต้พีก ในการพิสูจน์ชนิดและโครงสร้างของผลิตภัณฑ์ได้ทำการเก็บแยกผลิตภัณฑ์ทั้ง 2 โดยตรวจสอบจากพีกHPLC แล้วหามวลโมเลกุลและโครงสร้างโดยการใช้เทคนิค MS และ NMR พบว่าผลิตภัณฑ์ทั้งสองชนิดมีมวลโมเลกุล 504 และ 666 ดาลตัน โดยโครงสร้างทั้งสองน่าจะเป็นแซคคาไรด์ 3 หน่วยและแซคคาร์ไรด์ 4 หน่วยของกลูโรสเรียงต่อกันเป็น glc((+,a)1(+,ฎ)4) glc((+,b)1(+,ฎ)4)glc และglc((+,a)1((+,b)(+,ฎ)4)glc(+,a)1(+ฎ)4)glc(+,b)1(+,ฎ)4)glcตามลำดับ