อัลทราสตรักเจอร์ของต่อมแมนดิบูลาร์ ในกลุ่มผึ้งงานที่หาอาหารในประเทศไทยได้วิจัยด้วยกล้องจุลทัศน์อิเลคตรอนแบบส่องกราด (SEM

JSM 5410 LV) พบต่อมแต่ละข้างของผึ้ง Apis andreniformis ผึ้ง ~iA. florea~i และผึ้ง ~iA. dorsata~iมีจำนวน 2 พู ตั้งอยู่ที่ส่วนฐานของกรามแต่ละข้าง สำหรับผึ้ง ~iA. cerana~i และผึ้ง~iA. mellifera~i มีข้างละ 1 พู พบแขนงท่อลมเล็ก ๆ แทรกอยู่ที่ผิวของต่อมในผึ้งทุกชนิดพบเนื้อเยื่อเกี่ยวพันคลุมตัวต่อม แต่ไม่พบการเชื่อมโยงของใยประสาท ขนาดของต่อมแตกต่างกัน โดยมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางด้านกว้าง 182, 225, 553, 422, 515ไมโครเมตรและขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางด้านยาว เป็น 217, 341, 644, 512 และ 607ไมโครเมตร ในผึ้ง ~iA.andreniformis~i ผึ้ง ~iA. florea~i ผึ้ง ~iA. dorsata~iผึ้ง ~iA. cerana~i และผึ้ง ~iA. mellifera~i ตามลำดับ นอกจากนี้ยังได้ศึกษาในรายละเอียดของต่อมแมนดิบูลาร์ ในกลุ่มผึ้งงานที่หาอาหารนี้ด้วยกล้องจุลทัศน์อิเลคตอนแบบส่องผ่าน TEM

JEOL 200SX) พบว่าโครงสร้างโดยทั่วไปคล้ายกันและจัดเป็นต่อมชนิดtubulo alveolar ประกอบด้วย เซลล์สามชนิดคือ เซลล์ชนิดที่ 1 เป็นเซลล์รูปร่างลูกบาศก์นิวเคลียสกลมใหญ่ ตั้งอยู่บริเวณส่วนต้นของต่อม เซลล์ชนิดที่ 2 เป็นเซลล์ย้อมติดสีเข้มอยู่ชิดติดกับเซลล์ชนิดที่ 3 ซึ่งเซลล์ชนิดที่ 3 เป็นเซลล์ที่ย้อมติดสีจาง ตั้งอยู่ล้อมรอบแอ่งบรรจุของเหลวของต่อม ขนาดของเซลล์แต่ละชนิดแตกต่างกัน โดยขนาดใหญ่สุดพบในผึ้ง ~iA. dorsata,~i ~iA. mellifera,~i ~iA. cerana,~i ~iA. florea~iและ ~iA. andreniformis~i ตามลำดับ พบเม็ดแกรนูลขนาดใหญ่ในผึ้ง ~iA. melliferaชัดเจน ในขณะที่ไม่ปรากฏในผึ้ง ~iA. dorsata,~i ~iA. cerana,~i ~iA. florea~iและ ~iA. andreniformis.~i จากการวิเคราะห์สาร 2-heptanone ในต่อมแมนดิบูลาร์ ในกลุ่มผึ้งงานที่หาอาหาร โดยเครื่องแก๊สโครมาโทกราฟี (GC-Hewlett 5890 series II)และเครื่องแก๊สโครมาโทกราฟี แมสเสปกโทเมทรี (GC-MS Saturn Varian 4D)พบปริมาณ 0.205, 0.425, 1.322 และ 7.076 ไมโครกรัมต่อตัว ในผึ้ง ~iA.andreniformis~i ผึ้ง ~iA. dorsata~i ผึ้ง ~iA. cerana~i และผึ้ง ~iA.mellifera~i ตามลำดับ ไม่พบปริมาณ 2-heptanone ในผึ้ง ~iA. florea~iการวิเคราะห์ชนิดของสารที่เป็นองค์ประกอบหลักของเฟอโรโมนของต่อมแมนดิบูลาร์ในผึ้งกลุ่มดังกล่าวพบสารที่เป็นองค์ประกอบหลักคือ 1-eicosanol เป็นสารที่มีคุณสมบัติในการดึงดูดชักน้ำผึ้งตัวอื่นและพบสาร 70% ของสารที่เป็นองค์ประกอบหลัก 10 ชนิดของผึ้งทั้ง 5 species เป็นสารที่ซ้ำกันอยู่ 7 ชนิด แต่มีสัดส่วนของสารแต่ละชนิดแตกต่างกัน ได้แก่สาร 2-butyl-1-octanol, dibutyl phthalate,eicosane, 1-eicosanol, heneicosanol, 2-hexyl-1-decanolและ nonadecane ส่วนในกลุ่มผึ้งพื้นเมืองทั้ง 4 species พบ 80% ของสารที่เป็นองค์ประกอบหลักเป็นสารที่ซ้ำกันอยู่ 8 ชนิด แต่มีสัดส่วนที่แตกต่างกัน ได้แก่ 1-butanol-3-mthyl acetate, 2-butyl-1-octanol, dibutyl phthalate,eicosane, 1-eicosanol, heneicosanol, 2-hexyl-1-decanol และnonadecan.