ศึกษาความสัมพันธ์ร่วมของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรียในการยับยั้งการเจริญของวิบริโอ ฮาวีอาย 1526 โดยวางแผนการทดลองแบบแฟกตอเรียลที่มีคลอเรลลา 4 ระดับ(0, 10('5), 10('6) และ 10('7) เซลล์ต่อมิลลิลิตร) และออสซิลาตอเรีย 4 ระดับ(0, 10('3), 10('4) และ 10('5) ต่อมิลลิลิตร) ภายหลังการเติม วิบริโอ ฮาวีอาย 1526ลงในน้ำเลี้ยง 120 ชั่วโมง พบว่าเซลล์ออสซิลาตอเรียทั้ง 3 ระดับ คือ 10('3), 10('4)และ 10('5) เซลล์ต่อมิลลิลิตร สามารถยับยั้งการเจริญของ วิบริโอ ฮาวีอาย สายพันธุ์ 1526ได้ไม่แตกต่างกัน และการเพิ่มขึ้นของออสซิลาตอเรียทั้ง 3 ระดับ คือ 10('3), 10('4)และ 10('5) เซลล์ต่อมิลลิลิตร ในน้ำเลี้ยงที่มีคลอเรลลา 0, 10('5) และ 10('6)เซลล์ต่อมิลลิลิตร มีผลให้เกิดการยับยั้งการเจริญของ วิบริโอ ฮาวีอาย 1526 ได้ดีกว่ามีคลอเรลลาแต่เพียงชนิดเดียวอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) แต่คลอเรลลาที่ 10('7) เซลล์ต่อมิลลิลิตรไม่จำเป็นต้องมีออสซิลาตอเรียก็สามารถยับยั้งการเจริญของวิบริโอ ฮาวีอาย1526 ได้ดีกว่าคลอเรลลาระดับอื่น เมื่อทำการทดสอบผลของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรีย ต่อ วิบริโอ ฮาวีอาย 1526และอัตรารอดของกุ้งกุลาดำภายหลังการเหนี่ยวนำให้เกิดโรคเรืองแสงด้วย วิบริโอฮาวีอาย 1526 เป็นเวลา 8 วัน ไม่พบความสัมพันธ์ร่วมของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรีย วิบริโอ ฮาวีอาย 1526 มีปริมาณลดลง แต่ยังคงมีปริมาณมากพอต่อการเหนี่ยวนำให้กุ้งมีการตายเนื่องจากการติดเชื้อแบคทีเรียเรืองแสง นอกจากนี้ความเป็นพิษของแอมโมเนีย และไนไตรท์ ก็เป็นสาเหตุร่วมให้กุ้งในทุกระดับของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรียเป็นโรคเรืองแสงด้วยเช่นกัน