พื้นที่เขาพระงาม อยู่บริเวณแนวสัมผัสระหว่างหินไดออไรด์อายุเพอร์เมียน-ไทรแอสสิก กับหินคาร์บอเนตอายุเพอร์เมียนหมวดหินเขาขาด การแทรกตัวของหินไดออไรด์ทำให้หินท้องที่เกิดการแปรสภาพเปลี่ยนไปเป็นหินมาร์เปิล หินไดออปซิดิกมาร์เปิล หินรีแอคชั่นสการ์นบริเวณรอบ ๆ หินเชิร์ต และลำดับชุดของหินเมตาโซมาติกสการ์น การเรียงตัวอย่างเป็นระบบจากหินต้นกำเนิดไปยังหินอัคนีประกอบไปด้วยหินมาร์เปิล หินไดออปซิติกมาร์เปิล หินโวลลาสโทไนต์สการ์น หินการ์เนต-ไคลโนไพรอกซีนสการ์น หินการ์เนตสการ์น และหินไดออไรด์ปนเปื้อน การเรียงตัวอย่างเป็นระบบของชุดหินบ่งบอกถึงวิวัฒนาการของการเกิดหินสการ์นซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ช่วง 1. ช่วงเมตามอฟิก หรือช่วงไอโซเคมีคอล เกิดขึ้นในช่วงแรกของการแทรกดันขึ้นมาของหินไดออไรด์มีผลทำให้หินปูนเกิดการเปลี่ยนแปลงไปเป็นหินมาร์เปิล หินไดออปซิติกมาร์เปิล และหินรีแอคชั่นสการ์นรอบ ๆ หินเชิร์ต ซึ่งเกิดจากขบวนการไบเมตาโซมาติซึ่ม 2. ช่วงเมตาโซมาติกประกอบไปด้วยการเกิดของหินโวลลาสโทไนต์สการ์น หินการ์เนตไคลโนไพรอกซีนสการ์น หินการ์เนตสการ์นและหินไดออไรด์ปนเปื้อน 3. ช่วงแปรสภาพย้อนกลับพบได้ในระหว่างที่อุณหภูมิเริ่มลดลงและส่วนประกอบของของเหลวเปลี่ยนไปจากอิทธิพลของน้ำจากผิวดิน หินสการ์นที่พบมักพบในลักษณะที่เป็นแนวแคบ ๆ มีการเปลี่ยนแปลงแบบย้อนกลับน้อยมากและแนวการวางตัวของชั้นหินมักจะขนานกับแนวสัมผัสของหินอัคนี จากลักษณะที่ปรากฏนี้บ่งบอกถึงการเกิดหินสการ์นว่าเกิดในระดับลึกจากผิวโลก หินสการ์นบริเวณเขาพระงามจัดอยู่ในแหล่งแร่แบบแคลสิก ไอออน-คอปเปอร์สการ์น และคาดว่ามีการเกิดสัมพันธ์อยู่กับการมุดตัวของเปลือกโลกและแนวภูเขาไฟโค้งงอ