ได้ทำการศึกษาความสัมพันธ์เชิงปริมาณณระหว่างโครงสร้างกับฤทธิ์ทางชีวภาพของยาต้านมาลาเรียอาร์ติมิซินินและอนุพันธ์จำนวน 104 สาร โดยปรับโครงสร้างของสารทั้งหมดด้วยวิธี HF/3-21G ให้ฤทธิ์ทางชีวภาพของสารเหล่านี้ที่ถูกทดสอบกับเชื้อมาลาเรีย 2 สายพันธุ์ที่แตกต่างกัน ได้แก่ D-6และ W-2 จากวิธีการ QSAR แบบดั้งเดิม ได้แบบจำลองที่มีประสิทธิภาพในการทำนายที่ดีถึงดีมาก สำหรับฤทธิ์ทางชีวภาพทั้งสองสายพันธุ์ แบบจำลองเหล่านี้สามารถใช้ทำนายฤทธิ์ทางชีวภาพของสารในกลุ่มทดสอบได้ผลดีโดยให้ค่าที่ใกล้เคียงกับค่าจากการทดลอง อย่างไรก็ตามแบบจำลองที่สร้างจากวิธีการ CoMFA (3D-QSAR) มีประสิทธิภาพในการทำนายที่ระดับต่ำถึงปานกลางสาเหตุเนื่องจากวิธีการนี้ไม่สามารถอธิบายแรงกระทำในสารประกอบเชิงซ้อนของฮีมกับอาร์ติมิซินิน ดังนั้นจึงได้ศึกษากลไกการออกฤทธิ์ของสารเหล่านี้โดยการคำนวณทางโมเลกูลาร์ด๊อกกิ้ง และการคำนวณทางเคมีควอนตัมแบบIMOMO(B3LYP/6-31G**:HF/3-21G) ผลที่ได้บ่งชี้ว่า Fe('2+) จะเข้าจับกับสารกลุ่มอาร์ติมิซินินที่อะตอม O(,1) ได้ดีกว่าที่อะตอม O(,2) นอกจากนี้ยังพบว่าสารที่มีฤทธิ์สูงจะมีแผนภาพพลังงานในปฏิกิริยาการออกฤทธิ์ที่แตกต่างไปจากสารที่มีฤทธิ์ต่ำอย่างมีนัยสำคัญ สุดท้ายได้ทำการเสนอแนวทางในการปรับปรุงโครงสร้างเพื่อให้มีฤทธิ์ที่สูงขึ้น