ในผลงานประเภทนวนิยายของมาร์เกอริต ยูร์เซอนาร์ แก่นเรื่อง "กาย"เป็นแนวทางสำคัญในการถ่ายทอดแนวคิดเรื่องสกลภาวะ ตัวละครมีลักษณะเป็นปัจเจกบุคคลอย่างเห็นได้ชัด แต่มีขั้นตอนและประสบการณ์ชีวิตร่วมกันต่างมุ่งมั่นที่จะแสวงหาแก่นแท้ของตนในตอนต้นโดยอาศัยการเดินทางท่องไปในโลกกว้างพร้อมกับสร้างสัมพันธภาพกับผู้อื่นผ่านอินทรีย์สัมผัสได้เรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตที่หลากหลายก่อนที่จะยุติการแสวงหาจากภายนอกแล้วหันมาแสวงหาลึกลงไปในภายในตนเองด้วยการพิจารณาอินทรีย์ทำให้เกิดความเข้าใจในสัมพันธภาพระหว่างมนุษย์กับจักรวาลซึ่งกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว ปราศจากการแบ่งแยกระหว่างคน สัตว์ พืช ตลอดจนสรรพสิ่งทั้งมวลในธรรมชาติตัวละครประจักษ์ชัดว่าเรือนกายของตนประกอบด้วยดิน น้ำ ลม ไฟซึ่งเป็นธาตุของจักรวาล มีการสูญสลายแล้วเกิดขึ้นใหม่หมุนเวียนเป็นวัฎจักรอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แต่ความตายเป็นตัวกำหนดขีดจำกัดของสภาวะมนุษย์ตัวละครตระหนักได้ว่าความแปลกแยกของบุคคล ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์ด้วยกัน เป็นเพียงสภาวะผิวเผิน เมื่อพิจารณาอย่างถ่องแท้แล้วก็จะพบเอกภาวะที่โยงใยสรรพสิ่งทั้งปวงของจักรวาลไว้ด้วยกัน ด้วยเหตุนี้ตัวละครจึงสามารถละทิ้งวิถีชีวิตที่เคยมี เคยเป็นแล้วยอมรับครรลองชีวิตและความตายตามกฎแห่งธรรมชาติได้ในที่สุด เราจึงอาจกล่าวได้ว่ามาร์เกอริต ยูร์เซอนาร์ อาศัยแก่นเรื่อง "กาย"เป็นแนวทางในการสร้างตัวละครที่แสดงพัฒนา การของมนุษย์ ด้วยการเริ่มต้นจากสภาวะปัจเจกบุคคล แล้วผ่านขั้นตอนการเรียนรู้โลกและชีวิตจนบรรลุถึงภาวะสากล