แม้ว่าจะมีการศึกษาอุปลักษณ์มาเป็นระยะเวลายาวนาน แต่เพิ่งจะมีการเสนอทฤษฎีมโนอุปลักษณ์ในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมานี่เอง นอกจากนั้น งานวิจัยเรื่องอุปลักษณ์ส่วนใหญ่ เป็นเรื่องอุปลักษณ์ของสถานที่ และยังไม่มีการศึกษาอุปลักษณ์ของเวลามากเท่าใดนัก วิทยานิพนธ์ชิ้นนี้เป็นงานวิจัยมโนอุปลักษณ์ของเวลาแบบข้ามภาษา คือ ภาษาไทยและภาษาอังกฤษมีจุดประสงค์ในการวิจัยคือ วิเคราะห์รูปภาษาแสดงอุปลักษณ์ของเวลา ระบุมโน-อุปลักษณ์ของเวลาที่แสดงโดยรูปภาษาแสดงอุปลักษณ์ เปรียบเทียบจำนวนและชนิดและรูปภาษาแสดงอุปลักษณ์ของเวลาในภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ในงานวิจัยชิ้นนี้ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากนวนิยายภาษาอังกฤษเรื่อง 3001 : A SpaceOdysseyของ Arthur C. Clarke และนวนิยายเรื่องดังกล่าวที่เป็นฉบับแปลภาษาไทยของลักษณรงค์ ในการวิจัย ผู้วิจัยเก็บรูปภาษาแสดงอุปลักษณ์ของเวลาทั้งหมดที่ปรากฎในแหล่งข้อมูลแล้วนำมาวิเคราะห์หามโนอุปลักษณ์ในทั้งสองภาษาในขั้นสุดท้าย จะทำการวิเคราะห์เชิงปริมาณและหาข้อสรุป มโนอุปลักษณ์ที่วิเคราะห์ได้จากงานวิจัยชิ้นนี้ได้แก่ "เวลาคือวัตถุเคลื่อนที่""เวลาคือผู้สังเกต-การณ์ที่เคลื่อนที่" "เวลาคือภาชนะบรรจุสิ่งของ" "เวลาคือทรัพยากร""เวลาคือผู้ครอบครอง" "เวลาคือสถานที่" และ "เวลาคือเงินตรา" อย่างไรก็ตามมโนอุปลักษณ์ "เวลาคือสถานที่" ไม่พบในภาษาไทย มโนอุปลักษณ์ที่พบมากที่สุด ได้แก่"เวลาคือภาชนะบรรจุสิ่งของ" เวลาคือทรัพยากร" "เวลาคือวัตถุเคลื่อนที่" มโนอุปลักษณ์ที่พบน้อยที่สุดคือ "เวลาคือผู้ครอบครอง"