ยางธรรมชาติจากน้ำยางเฮเวีย บราซิลเลียนซิส ประกอบด้วยองค์ประกอบที่ไม่ใช่ยาง 6% เช่น โปรตีน ไขมัน คาร์โบไฮเดรต สารประกอบอนินทรีย์และอื่น ๆ โปรตีนบางส่วน (1-2%) ทำหน้าที่เป็นสารลดแรงดึงผิวเพื่อให้น้ำยางเสถียร อย่างไรก็ตามโปรตีนที่สามารถสกัดได้ในผลิตภัณฑ์จากน้ำยางเป็นสาเหตุของอาการแพ้ชนิดที่ 1 จึงจำเป็นต้องหาวิธีการใหม่สำหรับการผลิตยางแห้งที่ปราศจากโปรตีน (DPNR) หรือมีปริมาณไนโตรเจนที่เหลืออยู่หรือโปรตีนที่สามารถสกัดได้น้อยกว่า 0.02% และ 20 มิลลิกรัมต่อกรัมยางตามลำดับ ในงานวิจัยนี้ได้พยายามผลิตยางธรรมชาติโปรตีนต่ำโดยการทำปฏกิริยาสะดอนิฟิเคชัน น้ำยางสดและน้ำยางแอมโมเนียสูงถูกบ่มกับโซเดียมไฮดรอกไซด์(1-5 % น้ำหนักโดยปริมาตร) ร่วมกับสารลดแรงดึงผิวที่ 70 องศาเซลเซียสเป็นเวลา 3 ชั่วโมง น้ำยางที่ได้หลังทำปฏิกิริยาจะถูกจัดการโดย 2 วิธี คือวิธีที่ 1 ล้างโปรตีนที่ย่อยสลายด้วยการปั่นแยก 1 หรือ 2 ครั้ง น้ำยางที่มีเนื้อยาง10 เปอร์เซ็นต์ เสถียรได้ในขั้นตอนสะพอนิฟิเคชันและการปั่นแยกด้วยไททรอนเอ็กซ์-100 และเกิดการจับก้อนบางส่วนเมื่อใช้โซเดียมโดเดซิลซัลเฟต สารลดแรงตึงผิว (ไททรอนเอ็กซ์-100) ร่วมกับโซเดียมไฮดรอกไซด์แสดงผลอย่างมากในการลดปริมาณไนโตรเจนในยางธรรมชาติโปรตีนต่ำ การเติมไททรอนเอ็กซ์-100ปริมาณ 0.2 เปอร์เซ็นต์น้ำหนักโดยปริมาตร ในปฏิกิริยาสะพอนิฟิเคชันและก่อนการล้างครั้งที่ 2 ทำให้น้ำยางเสถียรระหว่างขั้นตอนการปั่นแยก ในกรณีนี้ปริมาณไนโตรเจนลดลงได้ถึง 0.0036 เปอร์เซ็นต์ และปริมาณเถ้าเพิ่มขึ้นเล็กน้อยโซเดียมไฮดรอกไซด์มากกว่า 4 เปอร์เซ็นต์ภายใต้ภาวะที่กล่าวมาสามารถลดปริมาณไนโตรเจนลงเหลือน้อยกว่า 0.02 เปอร์เซ็นต์ วิธีที่ 2 โปรตีนที่ถูกย่อยสลายถูกล้างด้วยน้ำหลังการจับก้อนของน้ำยางโดยตรงด้วย แคลเซียมไนเตรตโซเดียมคลอไรด์ หรือ กรดซัลฟิวริก โดยใช้เครื่องกวนความเร็วสูง วิธีการจับก้อนโดยตรงของน้ำยางที่ทำปฏิกิริยาสะพอนิฟิเคชันโดยกรดซัลฟิวริคร่วมกับโซเดียมสเตียเรตทำให้ได้ยางธรรมชาติโปรตีนต่ำที่มีปริมาณไนโตรเจนและเถ้าต่ำ ความแข็งแรงของยางดิบของยางธรรมชาติโปรตีนต่ำนั้นลดลงเล็กน้อยจากค่าเริ่มต้น สารต้านทานอนุมูลอิสระทั่วไปสามารถใช้ยางธรรมชาติโปรตีนต่ำเพื่อแทนที่สารต้านทานอนุมูลอิสระตามธรรมชาติได้