การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพัฒนาการของรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.2540,กลยุทธ์การสื่อสารของกลุ่มองค์กรต่างๆ ในการผลักดันรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.2540และปัจจัยที่เอื้อต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการผลักดันรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.2540โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ดำเนินการเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ผลการวิจัยพบว่า 1. พัฒนาการของรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.2540 แบ่งออกเป็น 4 ระยะคือ ระยะจุดประเด็น ระยะพัฒนาเครือข่าย ระยะจัดเวทีเชิงรุก และระยะสร้างกระแสกดดันให้ร่างรัฐธรรมนูญผ่าน 2. กลุ่มองค์กรที่เข้าร่วมผลักดันรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ.2540 ประกอบด้วย 3 กลุ่มคือ (1) กลุ่มแกนนำได้แก่ กลุ่มนักคิดหัวก้าวหน้า, กลุ่มเคลื่อนไหวด้านการเมือง การปกครอง และรัฐธรรมนูญ, กลุ่มที่ต้องการให้ร่างรัฐธรรมนูญบรรจุเนื้อหาต่างๆ อันจะนำมาซึ่งการคลี่คลายปัญหาและผลประโยชน์ของกลุ่ม, และกลุ่มเจ้าหน้าที่รัฐที่มีหน้าที่โดยตรง(2) กลุ่มสนับสนุน ได้แก่ กลุ่มองค์กรพัฒนาเอกชนที่ประสานงานร่วมกันภายใต้คณะกรรมการประสานงานองค์กรพัฒนาเอกชน (กป.อพช.), เครือข่ายองค์กรพัฒนาเอกชน, และนักวิชาการ สถานศึกษา (3) กลุ่มตามกระแส ได้แก่ กลุ่มผู้ประกอบธุรกิจ และพรรคการเมือง โดยมีการใช้กลยุทธ์การสื่อสาร ได้แก่ (1) การจุดประเด็นโดยผู้มีชื่อเสียง(2) การประสานความร่วมมือระหว่างองค์กร เพื่อเพิ่มพลังในการเคลื่อนไหว(3) การหาแนวร่วมในการนำเสนอเนื้อหาร่างรัฐธรรมนูญเพื่อเพิ่มน้ำหนัก(4) การใช้เครือข่าย (5) การแทรกตัวเข้าเป็นคณะทำงานของสภาร่างรัฐธรรมนูญ(6) การลอบบี้ (7) การใช้สื่อบุคคล (8) การใช้สื่อและกิจกรรมประชาสัมพันธ์(9) การทำตัวให้เป็นข่าว (10) การแชร์เนื้อที่ข่าว (11) การใช้สัญลักษณ์สีเขียวตองอ่อน (12) การสร้างภาพศัตรูที่ชัดเจน (13) การเผยแพร่ข้อมูลตรงสู่ประชาชน(14) การไม่ทำตัวแข่งกับสื่อ (15) การสร้างความมีส่วนร่วมให้กับประชาชน 3. ปัจจัยที่เอื้อต่อการมีส่วนร่วมของประชาชน ได้แก่ สื่อมวลชน, บริบททางสังคม, การที่สภาร่างรัฐธรรมนูญเป็นตัวแทนของประชาชน, ลักษณะการนำเสนอข้อมูล,ภาพของประชาชนที่ถูกนำเสนอผ่านสื่อบ่อยครั้ง, การเข้าไปรับฟังความคิดเห็นและจัดเวทีในพื้นที่ และการจัดกิจกรรมรณรงค์อย่างต่อเนื่อง