การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาแนวคิด แนวทางการศึกษา และดรรชนีที่เกี่ยวกับความสามารถในการสื่อสารระดับองค์กรในบริบทสังคมไทย เพื่อนำไปสร้างเป็นเครื่องมือวัดความสามารถในการสื่อสารระดับองค์กรในบริบทสังคมไทยที่มีประสิทธิภาพ ผู้วิจัยใช้วิธีการสัมภาษณ์ผู้บริหารขององค์กรไทยจำนวน 10 แห่ง และการแจกแบบสอบถามจำนวน 103 ชุดในการสำรวจนี้ ลักษณะที่ชี้วัดความสามารถในการสื่อสารระดับองค์กร 60 ลักษณะถูกพัฒนาขึ้นเป็นแบบสอบถามวัดความสามารถในการสื่อสารระดับองค์กรของไทย ผลการวิจัยพบว่า 1. องค์กรไทยที่มีความสามารถในการสื่อสารคือ องค์กรที่มีความสามารถในการถ่ายทอดและตีความสารให้สมาชิกในองค์กรเข้าใจได้ตรงกัน โดยอาศัยความรู้การสื่อสารเชิงกลยุทธ์ (strategic communication knowledge) ซึ่งได้แก่ ความรู้เกี่ยวกับการสื่อสารจัดการและเอกลักษณ์ขององค์กร ความรู้ในเชิงวัฒนธรรมองค์กร รวมถึงศักยภาพในการสื่อสารองค์กร (taotical communication capacity) ซึ่งได้แก่ การเลือกใช้สื่อขององค์กรให้เหมาะสมกับสถานการณ์การสื่อสาร การสร้างเครือข่ายการสื่อสารขององค์กรทั้งแบบเป็นทางการและไม่เป็นทางการ 2. แนวทางการศึกษาเกี่ยวกับแนวคิดความสามารถในการสื่อสารระดับองค์กรในบริบทสังคมไทยที่เหมาะสมที่สุดคือ การใช้แบบสอบถามร่วมกับการสัมภาษณ์และการสังเกตการณ์ 3. ดรรชนีชี้วัดความสามารถในการสื่อสารระดับองค์กรในบริบทสังคมไทยที่สำรวจได้มีทั้งหมด 60 ดรรชนี ซึ่งแบ่งออกได้เป็น 9 กลุ่มคือ การสื่อสารจัดการและเอกลักษณ์ขององค์กร กระแสโลกาภิวัตน์และเทคโนโลยีที่มีผลต่อองค์กร การให้ข้อมูลแก่บุคลากรในองค์กร การใช้สื่อในการสื่อสารขององค์กร การติดตามผล ประเมินผล และรายงานผลขององค์กร โครงสร้างและเครือข่ายการสื่อสารขององค์กร การสร้างเครือข่ายการสื่อสารแบบเป็นทางการ การสร้างเครือข่ายการสื่อสารแบบไม่เป็นทางการ ผลลัพธ์ขององค์กรที่มีความสามารถในการสื่อสาร 4. เครื่องมือวัดความสามารถในการสื่อสารระดับองค์กรในบริบทสังคมไทยที่สร้างขึ้นมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.9738 หรือร้อยละ 97.38