การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากรณีการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารและกรณีการปกปิดข้อมูลข่าวสารของคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการภายหลังการอุทธรณ์โดยสื่อมวลชน เพื่อศึกษาปัญหาและอุปสรรคของสื่อมวลชนในการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารของราชการ โดยศึกษาจากกรณีร้องเรียนและอุทธรณ์5 กรณี คือ 1) กรณีหนังสือสัญญาต่างตอบแทน สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 72) กรณีรายงานผลการสอบสวนเหตุการณ์พฤษภาคม 2535 3) กรณีรายงานผลการตรวจสอบการรับนักเรียนเพิ่ม 17 คน ของโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหา-วิทยาลัย 4) กรณีสัญญาซื้อขายสินเชื่อธุรกิจขององค์การ เพื่อการปฏิรูประบบสถาบันการเงิน 5) กรณีหนังสือประกอบหนังสือแสดงเจตจำนง วิธีการวิจัยใช้การวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์เจาะลึกสื่อมวลชน, เจ้าหน้าที่หน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง, คณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสาร, คณะกรรมการร่าง พ.ร.บ.ข้อมูลข่าวสารของราชการ และเจ้าหน้าที่สำนักงานคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ จากผลการวิจัยพบว่าคณะกรรมการวินิจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสารพิจารณาเหตุผลการปฏิเสธการให้ข้อมูลข่าวสารของหน่วยงาน ด้วยการชั่งน้ำหนักระหว่างประโยชน์สาธารณะกับประโยชน์ของหน่วยงานราชการ โดยยึดการเปิดเผยเป็นหลักจะปกปิดเฉพาะข้อมูลที่ได้รับการยกเว้นตามกฎหมาย อาทิข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลที่ส่งผลกระทบต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ ปัญหาและอุปสรรคในการเข้าถึงข้อมูลของสื่อมวลชนเกิดจาก 1) หน่วยงานราชการปฏิเสธการให้ข้อมูล 2) กระบวนการอุทธรณ์และวินิจฉัยเกิดความล่าช้าเนื่องจากหน่วยงานไม่ยอมเปิดเผยข้อมูล 3)สื่อมวลชนส่วนใหญ่ขาดความตื่นตัวในการใช้สิทธิเพื่อการเข้าถึงข้อมูลข่าวสารของราชการ โดยอาศัยบทบัญญัติของพระราชบัญญัติฉบับนี้ จึงมีเพียงนักหนังสือพิมพ์กลุ่มเล็กๆที่สนใจและใช้สิทธิอย่างจริงจัง