อนุภาคมีประจุในพลาสมาดาราศาสตร์ สามารถถูกเร่งให้เป็นอนุภาคพลังสูง (รังสีคอสมิก) ตามกลไกการเร่งแบบฟอร์มมีอันดับที่หนึ่ง (the first-order Fermi acceleration)นอกเหนือไปจากบริเวณคลื่นกระแทก บริเวณอัดอย่างต่อเนื่องเป็นอีกแห่งหนึ่งที่กลไกนี้สามารถเร่งอนุภาคได้ เราทำการจำลองการขนส่งอนุภาคในบริเวณใกล้ๆ คลื่นกระแทกหรือบริเวณอัดอย่างต่อเนื่องโดยใช้สมการโฟคเคอร์-แพลงค์ (Fokker-Planck equation) และเลือกสนามแม่เหล็กแบบเฉียง ในการศึกษาเชิงตัวเลขนี้ เราแก้สมการการขนส่งอนุภาคโดยวิธีไฟไนต์ดิฟเฟอร์เรนท์ (finite difference method) การอินเทอร์โพเลต (interpolation)วิธีทีวีดี (TVD method) และเทคนิคการแบ่งแยกตามตัวกระทำการ (operator splittingtechnique) จากการจำลองเราพบว่าจะมียอดแหลมในกราฟระหว่างความเข้มกับระยะทางณ ศูนย์กลางของการอัดที่แคบ ซึ่งความกว้างของการอัดหารด้วยระยะทางอิสระเฉลี่ย(b/(+,l)(,ll)) มีค่าน้อย ยอดแหลมนี้ไม่พบในแบบจำลองที่ไม่พิจารณากระบวนการเปลี่ยนมุมขั้ว ดังนั้นเราสรุปได้ว่าลักษณะเด่นนี้มีความเกี่ยวพันกับสนามแม่เหล็กที่ทำให้เกิดการสะท้อนกลับของอนุภาค (magnetic mirroring) ณ บริเวณคลื่นกระแทกหรือบริเวณอัดอย่างต่อเนื่อง เราเรียกลักษณะเด่นนี้ว่า "มิเรอริ่ง พี้ค (mirroring peak)" สิ่งที่เกิดขึ้นพร้อมกับ มิเรอริ่ง พี้ค คือความแรงของสเปกตรัมของอนุภาคในสถานะคงตัว (steady-state)โดยเปรียบเทียบกับการประมาณการฟุ้ง (diffusion approximation) ซึ่งไม่รวมการกระจายตัวในมุมขั้ว (pitch angle distribution) ค่าความแรงนี้บ่งชี้ว่า การเร่งจะมีประสิทธิภาพมากสำหรับบริเวณคลื่นกระแทกหรือบริเวณอัดอย่างต่อเนื่องแบบเฉียง เมื่อพลังงานต่ำและค่าb/(+,l)(,ll) น้อย เนื่องจากผลของการสะท้อนกลับของอนุภาค