โคลีนเป็นสารประกอบไนโตรเจนประเภทไตรเมธิลลามีน โดยเป็นสารตั้งต้นของไกลซีนบีเทนมีคุณสมบัติเป็นสารออสโมไลท์สามารถป้องกันเซลล์เสียสภาพได้เมื่ออยู่ในภาวะที่มีแรงดันออสโมซิสภายนอกเซลล์สูง การนำเข้าโคลีนจากภายนอกในรูปของ[~imethyl~i-('14)C] ในภาวะดังกล่าวเข้าสู่เซลล์ไซยาโนแบคทีเรียชนิดทนเค็ม~iAphanothece halophytica~i เป็นสิ่งที่ต้องตรวจสอบ การนำโคลีนเข้าสู่เซลล์นี้ถูกยับยั้งโดยคลอแรมฟินิคอลซึ่งเกิดจากไปยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีนการศึกษากลไกทางจลนพลศาสตร์ของการนำโคลีนเข้าสู่เซลล์ พบว่าในภาวะปรกติและภาวะที่มีความเครียดจากแรงดันออสโมซิส มีค่า ~iK(,m)=278.6 และ 256.4 (+,m)M และอัตราเร็วสูงสุด~iV(,max)~i=17.9 และ 35.7 nmol/min/mg protein ตามลำดับ ผลของการยับยั้งแบบแข่งขันของการนำโคลีนเข้าสู่เซลล์พบว่า สารประกอบที่ปลายโครงสร้างมีหมู่เมธิล และแอลกอฮอล์ หรือหมู่อัลดีไฮด์ จะเป็นสารประกอบที่สำคัญต่อการยับยั้งการนำโคลีนเข้าสู่เซลล์ส่วนไกลซีนบีเทนนั้นจะไม่ใช่สารประกอบที่แข่งขันกับการนำเข้าของโคลีน สารที่เป็นตัวยับยั้งการสร้างพลังงานภายในเซลล์จะให้ค่าการยับยั้งที่สูง ซึ่งจะเกี่ยวกับกระบวนการหายใจระดับเซลล์ที่อยู่ในภาวะความเข้มข้นของเกลือสูง หลังจากที่ทำให้เซลล์แตกแอคติวิตีจำเพาะของโคลีนดีไฮโดรจีเนส ซึ่งเป็นเอนไซม์ตัวแรกในวิถีโคลีน-ไกลซีนบีเทนอยู่ในส่วนของเยื่อหุ้มเซลล์เป็นส่วนใหญ่ และแอคติวิตีจำเพาะของเอนไซม์จะเพิ่มขึ้นเมื่อมีความเข้มข้นของเกลือในอาหารสูงขึ้น ไกลซีนบีเทนเป็นสารที่มีโครงสร้างคล้ายสับสเตรทมีผลยับยั้งการทำงานของเอนไซม์อย่างมาก การศึกษาผลของเกลือต่อการทำงานของเอนไซม์พบว่ามีความเข้มข้นของเกลือ NaC1 และ KC1 เท่ากับหรือน้อยกว่า 0.1 โมลาร์มีผลกระตุ้นให้การทำงานของเอนไซม์ดีขึ้น เมื่อความเข้มข้นของ NaC1 และ KC1 สูงกว่า0.1 โมลาร์ จะยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ ผลของโลหะหนักและสารเคมีชนิดต่างๆ ที่ความเข้มข้น 1.0 มิลลิโมลาร์ สามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ได้ เพอริพลาสมิคโปรตีนที่แยกได้จากไซยาโนแบคทีเรียชนิดทนเค็ม ~iAphanothece halophytica~i จากภาวะปกติของเซลล์ในการเจริญและภาวะที่มีความเครียดจากแรงดันออสโมซิส ด้วยวิธี cold osmoticshock จากการทดลองหาน้ำหนักโมเลกุลด้วยวิธีอิเล็คโตรโฟเรซิสในสภาวะเสียสภาพพบว่าโปรตีนที่น่าจะมีบทบาทต่อการปรับตัวต่อความเครียดจากแรงดันออสโมซิสมีน้ำหนักโมเลกุล19.9, 26.2, 34.6, 47.8 และ 83.9 กิโลดาลตัน ตามลำดับ (โดยกำหนดเป็น PP 1,PP 2, PP 3, PP 4 และ PP 5) สามารถตรวจพบเพอริพลาสมิดโปรตีนที่จับกับโคลีนด้วยการนำ autoradiograph ของโพลีอะคริลาไมด์เจลอิเล็คโทรฟอเรซิสในสภาวะไม่เสียสภาพ