แอ่งแพร่ เป็นแอ่งระหว่างภูเขาอายุมหายุคซีโนโซอิก อยู่ในเขตจังหวัดแพร่ในภาคเหนือของประเทศไทย ตั้งอยู่ระหว่างเส้นแวง 18(+,ฐ) 0' ถึง 18(+,ฐ) 35' เหนือและเส้นรุ้ง100(+,ฐ) 0' ถึง 100(+,ฐ) 20' ตะวันออก แอ่งแพร่มีรูปร่างคล้ายวงรี โดยมีแกนของแอ่งตามแนวยาว วางตัวในทิศเหนือ / ตะวันออกเฉียงเหนือ - ใต้ / ตะวันตกเฉียงใต้ แอ่งทางตอนเหนือสุดได้แยกออกเป็น 2 ส่วน ความกว้างของแอ่งมีค่ามากที่สุด 15 กิโลเมตร และความยาวของแอ่งประมาณ 60 กิโลเมตร ตัวแอ่งครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 1,100 ตารางกิโลเมตรพื้นที่ศึกษาอยู่ทางตอนใต้ของแอ่งแพร่ ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 300 ตารางกิโลเมตร โดยหลักการพื้นฐานแล้ว การศึกษาครั้งนี้กำหนดเป้าหมายในการวิเคราะห์ลักษณะปรากฏของตะกอนสภาวะแวดล้อมของการตกสะสมตัว และวิวัฒนาการของแอ่งตะกอนในส่วนบนของแอ่งแพร่ โดยใช้ข้อมูลจากหลุมเจาะ 12 หลุมและประกอบด้วยข้อมูลการหยั่งทางธรณีฟิสิกส์ประกอบซึ่งได้แก่รังสีแกมมา, แคลิเปอร์ และความหนาแน่น นอกจากนี้ได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลการสำรวจคลื่นไหวสะเทือนแบบสะท้อนระยะทาง 156 กิโลเมตร แอ่งแพร่เป็นแอ่งที่เกิดจากรอยเลื่อน โดยมีรอยเลื่อนแพร่ เถิน เป็นรอยเลื่อนหลักที่ทำให้เกิดแอ่งรอยเลื่อนมีการวางตัวทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือ-ทิศตะวันตกเฉียงใต้และมีรูปร่างเป็นรูปตัวอักษรเอส ความหนาของตะกอนในแอ่งแพร่ ประมาณ 1500 เมตร ลักษณะของตะกอนในแอ่งจัดอยู่ในลักษณะเนินตะกอนน้ำพารูปพัด, ตะกอนแม่น้ำ, ตะกอนทะเลสาบที่มีการแทรกของทางน้ำและพื้นที่ลุ่มมีน้ำขังที่พืชสะสมตัว คาดว่าการเกิดธรณีวิทยาแปรสัณฐานทั้งขนาดท้องถิ่นและขนาดใหญ่ เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาวะแวดล้อมของการสะสมตัวของตะกอน และจากลำดับการสะสมตัวของชั้นตะกอน สามารถบ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงทางด้านธรณีสัณฐานอย่างน้อย 5 ครั้ง