| ชื่อเรื่อง | : | ผลของพอลิเมอร์ชีวภาพต่อปริมาณเบบโซ(เอ)ไพรีนในปลารมควัน |
| นักวิจัย | : | อุมาพร มีลือสาร |
| คำค้น | : | BENSO(A)PYRENE , BIOPOLYMER , SMOKED FISH |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2544 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082544001517 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | งานวิจัยนี้ทำเพื่อศึกษาผลของพอลิเมอร์ชีวภาพต่อปริมาณเบนโซ(เอ)ไพรีน(BaP)ในปลารมควัน วัตถุดิบที่ใช้คือปลาดุกด้าน ซึ่งมีค่าความชื้น 70.19% โปรตีน17.43% ไขมัน 12.43% เถ้า 0.01% และ total volatile base (TVB) 11.31 mg/100gในขั้นต้นได้ศึกษากระบวนการผลิตปลาดุกรมควัน โดยแปรปริมาณความชื้นชานอ้อยที่ใช้เป็นแหล่งควัน 10, 20, 30% และอุณหภูมิในการรมควันเป็น 50, 60(+,ฐ)C เลือกภาวะที่เหมาะสมโดยพิจารณาจากคุณภาพทางประสาทสัมผัสและปริมาณ BaP ต่อมาศึกษาผลความเข้มข้นของพอลิเมอร์ชีวภาพเมื่อความหนาชั้นเคลือบต่างกัน โดยแปรปริมาณ hydroxypropylmethylcellulose (HPMC) เป็น 1.33, 2.44, 3.80%w/w methylcellulose (MC) เป็น3.54, 5.57, 7.84%w/w hydroxypropyl ecllulose (HPC) เป็น 3.42, 5.54, 7.60%w/wเลือกความเข้มข้นที่เหมาะสมโดยวัดค่าความหนืดปรากฏน้ำหนักชุบติดต่อหน่วยพื้นที่ ปริมาณความชื้น ค่าความแน่นของเนื้อสัมผัส สี (L, a*, b*) ปริมาณ BaP และคุณภาพทางประสาทสัมผัสเปรียบเทียบกับผลิตภัณฑ์ที่ไม่เคลือบ ต่อมาศึกษาผลของความเข้มข้นพอลิเมอร์ชีวภาพเมื่อความหนาชั้นเคลือบเท่ากัน โดยแปรปริมาณ HPMC เป็น 1.69, 2.44, 3.26%w/w MC เป็น4.31, 5.57, 6.63%w/w และ HPC เป็น 6.93, 7.60, 8.24%w/w สุดท้ายศึกษาเปรียบเทียบประสิทธิภาพของพอลิเมอร์ชีวภาพทั้ง 3 ชนิด เลือกชนิดที่ดีที่สุดโดยพิจารณาจากปริมาณBaP ราคาต้นทุนของพอลิเมอร์ชีวภาพและคุณภพทางประสาทสัมผัส จากผลการทดลอง พบว่า กระบวนการผลิตที่เหมาะสมใช้ชานอ้อยที่มีความชื้น 20%อุณหภูมิรมควัน 50(+,ฐ)C ที่ภาวะดังกล่าวมี BaP ที่ผิวภายนอก เนื้อในและรวมทั้งชิ้น2.07, 0.31 และ 2.38 ppb ตามลำดับ ผลของความเข้มข้นพอลิเมอร์ชีวภาพเมื่อความหนาชั้นเคลือบต่างกัน พบว่า การเพิ่มความเข้มข้นทำให้สารละลายฟิล์ม HPMC, MC และ HPCมีความหนืดปรากฏสูงขึ้น ส่งผลให้น้ำหนักชุบติดต่อหน่วยพื้นที่ ปริมาณความชื้น ค่าความแน่นของเนื้อสัมผัส ความสว่างสีเหลืองเพิ่มแต่สีแดงลดลง และ คุณภาพทางประสาทสัมผัสของผลิตภัณฑ์ด้อยลง ระดับที่เหมาะสมของ HPMC คือ 2.44%w/w ซึ่งที่ระดับดังกล่าวมีBaP ที่ผิวภายนอก เนื้อในและรวมทั้งชิ้น 0.75, 0.17 และ 0.92 ppb ตามลำดับ ระดับที่เหมาะสมของ MC คือ 5.57%w/w ที่ระดับนี้มี BaP ที่ผิวภายนอก เนื้อในและรวมทั้งชิ้น0.80, 0.15 และ 0.95 ppb ตามลำดับ ระดับที่เหมาะสมของ HPC คือ 7.60%w/w ที่ระดับนี้มี BaP ที่ผิวภายนอก เนื้อในและรวมทั้งชิ้น 0.89, 0.12 และ 1.01 ppb เมื่อความหนาของชั้นเคลือบเท่ากันพบว่า การเพิ่มความเข้มข้นไม่มีผลต่อปริมาณความชื้น ค่าสีและคุณภาพทางประสาทสัมผัสของผลิตภัณฑ์ ระดับที่หมาะสมของ HPMC คือ 3.26%w/w ซึ่งที่ระดับดังกล่าวมี BaP ที่ผิวภายนอก เนื้อในและรวมทั้งชิ้น 0.77, 0.08 และ 0.85 ppb ระดับที่เหมาะสมของ MC คือ 5.57%w/w ที่ระดับนี้มี BaP ที่ผิวภายนอก เนื้อในและรวมทั้งสิ้น0.77, 0.13 และ 0.90 ppb ระดับที่เหมาะสมของ HPC คือ 6.93%w/w ที่ระดับนี้มี BaPที่ผิวภายนอก เนื้อในและรวมทั้งชิ้น 1, 0.21 และ 1.21 ppb ตามลำดับ สุดท้ายเปรียบเทียบประสิทธิภาพของพอลิเมอร์ชีวภาพทั้ง 3 ชนิด พบว่า ชนิดที่ดีที่สุดคือ HPMC เข้มข้น3.26 %w/w เนื่องจากคุณภาพทางประสาทสัมผัสของผลิตภัณฑ์อยู่ในเกณฑ์ดี มีปริมาณ BaP และราคาต้นทุนต่ำสุด |
| บรรณานุกรม | : |
อุมาพร มีลือสาร . (2544). ผลของพอลิเมอร์ชีวภาพต่อปริมาณเบบโซ(เอ)ไพรีนในปลารมควัน.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อุมาพร มีลือสาร . 2544. "ผลของพอลิเมอร์ชีวภาพต่อปริมาณเบบโซ(เอ)ไพรีนในปลารมควัน".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. อุมาพร มีลือสาร . "ผลของพอลิเมอร์ชีวภาพต่อปริมาณเบบโซ(เอ)ไพรีนในปลารมควัน."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2544. Print. อุมาพร มีลือสาร . ผลของพอลิเมอร์ชีวภาพต่อปริมาณเบบโซ(เอ)ไพรีนในปลารมควัน. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2544.
|
