ในการค้นหาเครื่องหมายทางพันธุกรรมที่จำเพาะต่อหอยเป๋าฮื้อ 3 ชนิดที่พบในประเทศไทย ได้แก่ ~iHaliotis asinina. H. ovina~i และ ~iH. varia~i ด้วยเทคนิคอาร์เอพีดี โดยการคัดเลือกไพรเมอร์ขนาด 10 นิวคลีโอไทด์ จำนวน 5 ไพรเมอร์ ได้แก่UBC101, OPB11, UBC195, UBC197 และ UBC271 นำมาใช้ในการวิเคราะห์ลักษณะทางพันธุกรรมของหอยเป๋าฮื้อในประเทศไทย จากการศึกษาหอยเป๋าฮื้อทั้งสามชนิดได้แก่ ~iH. asinina, H. ovina~i และ~iH. varia~i ด้วยไพรเมอร์ UBC101, OPB11 พบว่าสามารถให้รูปแบบของแถบดีเอ็นเอเหมือนเดิมเมื่อทำซ้ำและให้ความหลากหลายของแถบดีเอ็นเอ จำนวนทั้งสิ้น 72 แถบ ซึ่งมีขนาดอยู่ในช่วง 320-2300 คู่เบส และพบเปอร์เซ็นต์ความหลากหลายของแถบดีเอ็นเอเท่ากับ100% ในทั้งสองไพรเมอร์ระดับความหลากหลายทางพันธุกรรมระหว่างทั้งสามชนิดมีค่าสูง ความหลากหลายทางพันธุกรรมของ ~iH. asinina~i โดยเทคนิคอาร์เอพีดีด้วยไพรเมอร์UBC101, OPB11, UBC195, UBC197 และ UBC271 พบแถบดีเอ็นเอจำนวน 113 แถบ ซึ่งมีขนาดอยู่ในช่วง 250-2300 คู่เบส ทุกไพรเมอร์ให้ระดับความหลากหลายทางพันธุกรรมสูงในหอยเป๋าฮื้อชนิดนี้ เมื่อคำนวณเปอร์เซ็นต์ความหลากหลายของแถบดีเอ็นเอใน ~iH. asinina, H. ovina~iและ ~iH. varia พบว่ามีค่าเท่ากับ 84.91%, 94.74% และ 91.23% ตามลำดับ ค่าดัชนีความเหมือนเฉลี่ยของตัวอย่างทั้งหมดจาก 5 ไพรเมอร์มีค่า 0.7715, 0.6830, 0.8002,0.8444 และ 0.8396 ในไพรเมอร์ OPB11, UBC101 UBC195, UBC197 และ UBC271 ตามลำดับค่าดัชนีความเหมือนระหว่างชนิดมีค่าอยู่ในช่วง 0.7927-0.8496, 0.6010-0.7032 และ0.5259-0.6102 ในชนิด ~iH. asinina, H. ovina~i และ ~iH. varia~i ตามลำดับ ค่าความแตกต่างทางพันธุกรรมเฉลี่ยระหว่างหอยเป๋าฮื้อ 3 ชนิดมีค่าเท่ากับ 0.2995, 0.4328 และ0.4295 ในชนิด ~iH. asinina, H. ovina~i และ ~iH. varia~i ตามลำดับ ค่าความแตกต่างทางพันธุกรรมเฉลี่ยของ ~iH. asinina~i ในอ่าวไทยมีค่าเท่ากับ 0.0243 ซึ่งแสดงถึงความคล้ายคลึงกันภายในกลุ่มประชากร ~iH. asinina~i ในอ่าวไทยสูงเมื่อเทียบกับกลุ่มประชากร~iH. asinina~i เกาะตะลิบงจากฝั่งอันดามันและจากประเทศฟิลิปปินส์ แผนภูมิความสัมพันธ์เชิงวิวัฒนาการที่ได้จากค่าความแตกต่างทางพันธุกรรมเฉลี่ยระหว่างกลุ่มประชากรต่าง ๆ พบความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างหอยเป๋าฮื้อทั้งสามชนิด(ข้อมูลจาก 2 ไพรเมอร์) และระหว่างกลุ่มประชากรของหอยเป๋าฮื้อชนิด ~iH. asinina~i(ข้อมูลจาก 5 ไพรเมอร์) ส่วน ~iH. ovina~i พบความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างกลุ่มประชากรจากฝั่งทะเลอ่าวไทยและทะเลอันดามัน พบเครื่องหมายทางพันธุกรรมที่ได้จากไพรเมอร์ UBC101 ให้แถบดีเอ็นเอที่จำเพาะต่อชนิด ~iH. asinina~i (1700 คู่เบส) และจำเพาะต่อกลุ่มประชากรประเทศฟิลิปปินส์(380 คู่เบส) ไพรเมอร์ UBC195 ให้แถบดีเอ็นเอที่จำเพาะต่อชนิด ~iH. asinina~i(1030 และ 650 คู่เบส) ไพรเมอร์ UBC 197 ให้แถบดีเอ็นเอที่จำเพาะต่อชนิด ~iH. asinina~i(1450 และ 750 คู่เบส) นอกจากนี้ไพรเมอร์ UBC271 ให้แถบดีเอ็นเอที่จำเพาะต่อชนิด~iH. asinina~i(680 คู่เบส) และกลุ่มประชากรจากเกาะลิบง (880 คู่เบส) โดยการศึกษาครั้งนี้ไม่พบแถบดีเอ็นเอที่จำเพาะต่อ ~iH. ovina~i และ ~iH. varia~i