วิทยานิพนธ์นี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวิเคราะห์ถึงปัญหาอุปสรรคในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลด้านต่างๆ ตามบทบัญญัติของกฎหมาย รวมถึงเสนอแนะมาตราการที่เหมาะสมในการปรับปรุงและเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงาน จากการศึกษา พบว่า ในด้านอำนาจหน้าที่ในการจัดทำบริการสาธารณะ องค์การบริหารส่วนตำบลไม่สามารถจัดทำบริการสาธารณะบางประเภทตามที่กฎหมายกำหนด รวมทั้งปัญหาการขัดกันของบทบัญญัติของกฎหมาย ในด้านรายได้ องค์การบริหารส่วนตำบลขาดความเป็นอิสระในการออกข้อบังคับตำบลเพื่อจัดเก็บภาษีและอากร การไม่ได้รับฐานรายได้ตามที่กฎหมายกำหนดและหลักเกณฑ์การจัดสรรเงินอุดหนุนยังขาดความเหมาะสม ในด้านการบริหารงานบุคคล เกิดความซ้ำซ้อนและความล่าช้าในการทำหน้าที่ขององค์กรการบริหารงานบุคคล การขาดความคล่องตัวในการบริหารงานบุคคลและระบบราชการครอบงำการบริหารงานบุคคล และในด้านการกำกับดูแลรัฐกำหนดระเบียบและออกหนังสือสั่งการให้องค์การบริหารส่วนตำบลถือปฏิบัติเกินขอบเขตการกำกับดูแลและขาดประสิทธิภาพในการกำกับดูแล วิทยานิพนธ์นี้ได้เสนอแนะให้มีการแก้ไข ปรับปรุง การบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบล ด้านอำนาจหน้าที่ในการจัดทำบริการสาธารณะ โดยให้รัฐเร่งดำเนินการถ่ายโอนบุคลากรและงบประมาณให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบล ด้านรายได้ ควรปรับปรุงรูปแบบการจัดสรรเงินอุดหนุนรัฐควรทำหน้าที่กำกับดูแลพร้อมกับให้คำแนะนำและความรู้แก่พนักงานส่วนตำบลในการจัดเก็บภาษีอากรและรายได้ต่างๆ ตามที่กฎหมายกำหนดและเพิ่มฐานรายได้ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลด้านการบริหารงานบุคคล ควรลดจำนวนองค์กรบริหารงานบุคคล และกำหนดให้องค์กรการบริหารงานบุคคลในระดับจังหวัดมีเพียงหน่วยงานเดียว โดยทำหน้าที่ควบคุมการบริหารงานบุคคลของพนักงานท้องถิ่นทุกประเภทภายในเขตจังหวัดนั้น อีกทั้งปรับโครงสร้างขององค์กรนี้โดยประธานและเลขานุการจะต้องไม่เป็นผู้ที่มาจากข้าราชการประจำ และควรมาจากตัวแทนขององค์กรส่วนท้องถิ่นเอง พร้อมทั้งควรยกเลิกระบบการกำหนดตำแหน่ง (position classitication)โดยหันมาใช้ระบบขั้นตำแหน่ง (position rank) แทน และสุดท้ายด้านการกำกับดูแล ควรใช้กระบวนการทางศาลปกครองและเพิ่มบทบาทตัวแทนของประชาชนและผู้เกี่ยวข้องเข้าไปมีส่วนร่วมในการกำกับดูแลองค์การบริหารส่วนตำบลควบคู่กัน