การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสิ่งสร้างสรรค์ในการผลิตซ้ำภาพยนตร์ไทยจากตำนานแม่นากพระโขนง และวิธีการสร้างสรรค์ที่นำมาใช้เป็นเครื่องมือในการถ่ายทอดสิ่งสร้างสรรค์ดังกล่าว โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพที่อาศัยใช้แนวคิดเรื่องการผลิตซ้ำ การตีความ กลวิธีการเล่าเรื่อง และองค์ประกอบทางศิลปะในภาพยนตร์ มาเป็นกรอบในการศึกษาและวิเคราะห์ภาพยนตร์ไทยจากตำนาน "แม่นากพระโขนง" ปี พ.ศ. 2520-2542ซึ่งได้มีการบันทึกลงวิดีทัศน์แล้วจำนวน 5 เรื่อง พร้อมกับสัมภาษณ์เจาะลึกผู้กำกับภาพยนตร์ ผลการวิจัยพบว่า การผลิตซ้ำภาพยนตร์ไทยจากตำนานแม่นากพระโขนง มีการสร้างสรรค์ในระดับที่ต่างกัน คือ 1.) ผลิตซ้ำ โดยคงความหมายเดิม เปลี่ยนตัวนักแสดงใน "แม่นาคพระโขนง" 2.) ผลิตซ้ำ แต่เปลี่ยนลักษณะตัวละคร มุมมอง และวิธีการเล่าเรื่อง ใน"แม่นาคอาละวาด" และ "สัญญาใจแม่นาคพระโขนง" 3.) ผลิตซ้ำโดยยืมจุดกำเนิดและชื่อละครเปลี่ยนโครงเรื่องใหม่ ใน "แม่นาคคืนชีพ" 4.) ผลิตซ้ำ เปลี่ยนมุมมอง นำเอาวิธีการของภาพยนตร์แนวสมจริงมาผสมและพัฒนาด้านสุนทรียะในภาพยนตร์ ใน "นางนาก" นอกจากนี้ยังพบว่าเสน่ห์หรือเอกลักษณ์หลักของตำนานแม่นากพระโขนงอยู่ที่ผีแม่นากถูกนำเสนอขึ้นมาเป็นภาพตัวแทนของผู้หญิง และอารมณ์ของหญิงที่เกี่ยวเนื่องมาจากความรักในภาพยนตร์ทั้ง 5 เรื่อง และจากความเป็นตำนานเปิดโอกาสให้ผู้สร้างมีอิสระในการสร้างสรรค์ผนวกกับเสน่ห์ในความลี้ลับ เล้นลับของผี ทำให้เรื่องแม่นากพระโขนงดำรงอยู่ได้นาน จากการศึกษาวิธีการสร้างสรรค์ภาพยนตร์เรื่อง "นางนาก" พบว่าวิธีการดำเนิน การผลิตล้วนเป็นไปเพื่อที่จะถ่ายทอดแนวคิดสร้างสรรค์ของผู้กำกับให้เป็นสิ่งสร้างสรรค์ ในภาพยนตร์