การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงการมีส่วนร่วมของเด็กวัยรุ่นในแต่ละชั้นของกระบวนการตัดสินใจซื้อของครอบครัว และศึกษาถึงความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะครอบครัว (การอยู่อาศัยของครอบครัวและสถานะการทำงานของบิดามารดา) รูปแบบการสื่อสารในครอบครัว และปริมาณการใช้สินค้าของเด็กวัยรุ่นกับการมีส่วนร่วมของเด็กวัยรุ่นในกระบวนการตัดสินใจซื้อของครอบครัว โดยใช้การวิจัยเชิงสำรวจ กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กวัยรุ่นอายุ 13-18 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร สังกัดกรมสามัญศึกษา จำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า การมีส่วนร่วมของเด็กวัยรุ่นในกระบวนการตัดสินใจซื้อของครอบครัวอยู่ในระดับต่ำทั้งในประเภทสินค้าที่ใช้ร่วมกันในครอบครัวและสินค้าที่เด็กวัยรุ่นมีใช้ส่วนตัว รูปแบบการสื่อสารในครอบครัวสามารถจัดแบ่งได้เป็น 15 รูปแบบได้แก่ แบบประนีประนอม แบบอิสระ แบบปล่อย แบบแสดงความรัก แบบตำหนิติเตียน แบบสนับสนุน แบบประชาธิปไตย แบบเน้นให้เป็นตัวของตัวเอง แบบควบคุม แบบปกป้อง แบบเผด็จการ แบบมีเหตุมีผล แบบห่างเหิน แบบยึดหลักอายุโส และแบบให้กำลังใจ ลักษณะการอยู่อาศัยของครอบครัวและสถานะการทำงานของบิดามารดา ไม่มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมของเด็กวัยรุ่นในกระบวนการตัดสินใจซื้อของครอบครัว ไม่พบความสัมพันธ์ใด ๆ ระหว่างรูปแบบการสื่อสารในครอบครัวกับการมีส่วนร่วมของเด็กวัยรุ่นในกระบวนการตัดสินใจซื้อของครอบครัวประเภทสินค้าที่ใช้ร่วมกันในครอบครัว รูปแบบการสื่อสารที่มีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ กับการมีส่วนร่วมของเด็กวัยรุ่นในกระบวนการตัดสินใจซื้อประเภทสินค้าที่เด็กวัยรุ่นมีใช้ส่วนตัวได้แก่ แบบประนีประนอม แบบอิสระ แบบปล่อยและแบบแสดงความรัก ปริมาณการใช้สินค้าของเด็กวัยรุ่นมีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมของเด็กวัยรุ่นในกระบวนการตัดสินใจซื้อของครอบครัวทั้งในประเภทสินค้าที่ใช้ร่วมกันในครอบครัวและสินค้าที่เด็กวัยรุ่นมีใช้ส่วนตัว