วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาต้นแบบโปรแกรมแก้ปัญหาความกำกวมของคำหลายความหมายในภาษาไทย โดยใช้รายการตัดสินของคำปรากฏร่วม โดยศึกษาคำว่า หัวเป็นตัวแทนของคำนาม และคำว่า เก็บ เป็นตัวแทนของคำกริยา ผู้วิจัยได้ทำการวิเคราะห์ความหมายของหัว และ เก็บ จากพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน และ 1,800 ตัวอย่างของหัว และ 1,800 ตัวอย่างของ เก็บ ซึ่งรวบรวมมาจากคลังข้อมูลของหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจจากการวิเคราะห์ ได้ความหมายของ หัว 20 ความหมาย และของ เก็บ 9 ความหมาย เพื่อที่จะค้นหาตำแหน่งและระยะทางของคำบ่งชี้ความหมาย ผู้วิจัยได้ใช้โปรแกรมตรวจหาคำปรากฏร่วมของ หัว และ เก็บ จากคลังข้อมูลฝึกสอน ในรูปแบบและขอบเขตต่าง ๆ จำนวน 20 แบบผลที่ได้คือรายการตัดสิน 20 รายการ เพื่อใช้ในการทดสอบแต่ละแบบ จากนั้นได้ทดสอบโปรแกรมโดยใช้รายการตัดสิน 20 รายการนี้ เพื่อหาระยะทางที่ดีที่สุดและตำแหน่งของคำบ่งชี้ความหมาย โปรแกรมทำการตัดสินโดยเลือกความหมายที่เกิดร่วมกับรูปคำที่มีค่าน้ำหนักการเกิดร่วมมากที่สุด ผลการทดลองปรากฏว่า ระยะทาง (+,ฑ)2 เพียงพอในการแก้ปัญหาของทั้งสองคำ และคำที่อยู่ข้างขวาของทั้งสองคำเป็นตัวบ่งชี้ความหมาย ระยะทางที่ดีที่สุดในการแก้ปัญหาความกำกวมของ หัว คือ 1 คำทางขวาและทางซ้าย โดยมีค่าความแม่นยำเท่ากับ 87% ในขณะที่ระยะทางที่ดีที่สุดของ เก็บ คือ 2 คำทางขวา โดยมีค่าความแม่นยำเท่ากับ 80.25% ค่าความแม่นยำที่สูงนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการแก้ปัญหาความกำกวมของคำหลายความหมายโดยใช้รายการตัดสินของคำปรากฏร่วมนี้ทำงานได้ดีในระดับหนึ่ง