ปัญหาเรื่องสวัสดิการของสัตว์ (animal welfare) เป็นปัญหาที่ได้รับการถกเถียงอย่างมากในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เหตุผลหนึ่งที่นำมาอ้างก็คือ การมีอยู่ของจิตของสัตว์วิตต์เกนสไตน์เป็นนักปรัชญาคนสำคัญซึ่งความคิดของเขามีอิทธิพลต่อวงการปรัชญาปัจจุบันอย่างมาก เขากล่าวเรื่องจิตของสัตว์เอาไว้แต่ไม่ชัดเจนนัก ดังนั้น วัตถุประสงค์ประการแรกของวิทยานิพนธ์นี้ก็คือ ตีความทรรศนะของวิตต์เกนสไตน์ในเรื่องจิตของสัตว์หลังจากนั้นจะเป็นการวิจารณ์ทรรศนะของวิตต์เกนสไตน์ที่ตีความได้ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์ประการที่สองของวิทยานิพนธ์นี้ ผลจากการศึกษาพบว่านักปรัชญาท่านต่าง ๆ ได้เสนอการตีความทรรศนะของวิตต์เกนสไตน์จาก ~iPhilosophical Investigations~i และ ~iZettle~i ดังนี้ โรลลิน (BernardE.Rollin) จากหนังสือ ~iThe Unheeded Cry: Animal Consciousness Animal Painand Science~i และเฟรย์ (R.G.Frey) จากหนังสือ ~iInterests and Rights: The CaseAgainst Animals~i ตีความวิตต์เกนสไตน์จากข้อถกเถียงเรื่องภาษาส่วนตัว (privatelanguage argument) อย่างเป็นเอกเทศ ส่วน เดอกราเซีย (David DeGrazia) จากบทความ"Wittgenstein and The Mental Life of Animals" ตีความโดยพิจารณาถึงความสอดคล้องกันของระบบปรัชญาของวิตต์เกนสไตน์โดยรวม ผู้วิจัยเห็นว่าการตีความวิตต์เกนสไตน์จากข้อถกเถียงเรื่องภาษาเฉพาะตัวอย่างเป็นเอกเทศจะทำให้ข้อสรุปที่ได้ออกนอกกรอบความคิดของวิตต์เกนสไตน์ แนวทางการตีความที่น่าเชื่อถือจะต้องตีความโดยคำนึงถึงความสอดคล้องกับระบบปรัชญาของวิตต์เกนสไตน์โดยรวม ซึ่งทำให้ข้อสรุปว่าสัตว์สามารถมีความเจ็บปวดอารมณ์ ความเชื่อ และความคิดได้ ในทรรศนะของวิตต์เกนสไตน์ภาษาเป็นศักยภาพที่สัตว์ไม่มี ซึ่งทำให้มันไม่สามารถมีความหวังในสิ่งที่ไม่ได้อยู่ต่อหน้า และไม่มีความคิดในระดับที่ซับซ้อนเช่นในมนุษย์ แม้กระนั้นการทดลองร่วมสมัยเกี่ยวกับสัตว์บางประการก็ทำให้น่าเชื่อว่าสัตว์บางชนิดมีศักยภาพทางภาษา