การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความสูญเสียทางเศรษฐกิจจากอุบัติเหตุจากการทำงาน และปัจจัยกำหนดอัตราการประสบอันตรายจากการทำงาน วิเคราะห์ความสูญเสียทางเศรษฐกิจอาศัยแนวทางทุนมนุษย์ (Human Capital Approach) จากข้อมูลผู้ประสบอันตรายจากการทำงานของกองทุนเงินทดแทน พ.ศ. 2543 ความสูญเสียโดยตรงได้แก่ค่ารักษาพยาบาลและค่าฟื้นฟูสมรรถภาพในการทำงานซึ่งจ่ายจากกอบทุนเงินทดแทนความสูญเสียทางอ้อมคือการสูญเสียรายได้จากการทำงานอันเป็นผลจากการตาย ทุพพลภาพสูญเสียอวัยวะบางส่วน และทำงานไม่ได้ชั่วคราว ในการศึกษาปัจจัยกำหนดอัตราการประสบอันตรายใช้การวิเคราะห์ถดถอยเส้นตรงพหุคูณด้วยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด ผลการศึกษาพบว่าความสูญเสียโดยตรงของอุบัติเหตุจากการทำงานที่เกิดขึ้นในปี 2543 คิดเป็นเงิน 458.79 ล้านบาท ความสูญเสียทางอ้อมคิดเป็นเงิน 2,276.29 ถึง5,274.35 ล้านบาท หรือ 5.96 เท่า ถึง 12.5 เท่าของความสูญเสียโดยตรง เมื่อใช้อัตราการเพิ่มขึ้นของรายได้ร้อยละ 6 ถึงร้อยละ 12 ความสูญเสียทางเศรษฐกิจคิดเป็นเงินทั้งสิ้น 2,735.08 ถึง 5,733.16 ล้านบาทหรือร้อยละ 0.056 ถึง 0.117 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (GDP) ความสูญเสียเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ 0.70 ถึงร้อยละ1.46 ของรายได้เฉลี่ยของลูกจ้างเอกชน สัดส่วนของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศนอกภาคเกษตรมีผลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ตัวแปรหุ่นของภาวะวิกฤตเศรษฐกิจมีผลเชิงลบกับอัตราการประสบอันตรายจากการทำงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปัจจัยอื่นที่พบว่ามีผลในเชิงลบอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจ ประกาศกระทรวงแรงงานฯเรื่องคณะกรรมการความปลอดภัยฯ ความครอบคลุมของกองทุนเงินทดแทน และงบดำเนินการด้านความปลอดภัยในการทำงาน สำหรับการตรวจความปลอดภัยภในสถานประกอบการพบว่ามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับอัตราการประสบอันตรายอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ