วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะฟองสบู่ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยใช้ข้อมูลผลตอบแทนส่วนเกินแท้จริงรายเดือน ตั้งแต่เดือนเมษายนพ.ศ. 2528 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ทั้งนี้ไม่รวมถึงช่วงภาวะวิกฤตตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2540 ถึงเดือนธันวาคม 2541 พฤติกรรมการเก็งกำไรในภาวะฟองสบู่อย่างสมเหตุสมผลคือพฤติกรรมที่นักลงทุนตระหนักหนักดีว่าราคาหลักทรัพย์มีความคลาดเคลื่อนจากราคาพื้นฐาน แต่อย่างไรก็ตามนักลงทุนต่างมีความเชื่อมั่นว่าฟองสบู่น่าจะเติบโตต่อไปอีกและให้ผลตอบแทนที่สูงซึ่งคุณลักษณะของภาวะฟองสบู่คือช่วงระยะเวลาที่ราคาหลักทรัพย์มีการปรับตัวเพิ่มขึ้นติดต่อกันอย่างต่อเนื่องเป็นระยะเวลานาน แล้วตามมาด้วยการปรับตัวลดลงอย่างรวดเร็วซึ่งถือเป็นการแตกสลายของฟองสบู่นั่นเอง ในการศึกษาภาวะฟองสบู่ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยครั้งนี้ แบบจำลอง"Duration Dependence" ของ Grant McQueen and Steven Thorley (1994)ได้ถูกนำมาใช้โดยมีพื้นฐานมาจากพฤติกรรมการเก็งกำไรในภาวะฟองสบู่อย่างสมเหตุสมผลซึ่งกล่าวไว้ว่าความน่าจะเป็นของการสิ้นสุดของผลตอบแทนส่วนเกินแท้จริงที่เกิดขึ้นติดต่อกันอย่างต่อเนื่องนั้นจะลดลง เมื่อระยะเวลาที่ต่อเนื่องนั้นยาวนานขึ้น ในการวิจัยนี้ ผลตอบแทนส่วนเกินแท้จริงได้ถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วนคือผลตอบแทนส่วนเกินแท้จริงเชิงบวกที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง และผลตอบแทนส่วนเกินแท้จริงเชิงลบที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นจึงทำการศึกษาหาภาวะฟองสบู่ทีละส่วนพบว่าผลที่ได้จากการศึกษาในช่วงระยะเวลาดังกล่าวนั้นไม่สอดคล้องกับความเชื่อที่ว่ามีภาวะฟองสบู่เกิดขึ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ซึ่งยืนยันได้จากผลการวิจัยที่แบบจำลอง Duration Dependence ไม่สามารถตรวจพบภาวะฟองสบู่ในตลาดได้ ดังนั้นจึงสามารถสรุปได้ว่า ไม่มีภาวะฟองสบู่เกิดขึ้นในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยถึงแม้ว่าช่วงระยะเวลาตั้งแต่ พ.ศ. 2528 ถึง พ.ศ. 2540 จะเป็นช่วงที่ตลาดมีความคึกคักมากก็ตาม