การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการกำจัดโครเมียมของบอน 2 ชนิดพันธุ์ คือ บอนเขียวและบอนจีนดำ ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่สร้างขึ้นเพื่อบำบัดน้ำเสียขั้นสุดท้ายจากโรงฟอกหนังที่ระดับความลึกต่าง ๆ กัน 3 ระดับ ได้แก่0.15, 0.25 และ 0.35 เมตร และเปรียบเทียบการสะสมโครเมียมในส่วนต่าง ๆ ของบอนได้แก่ ใบ, ก้านใบ, หัว และราก รวมทั้งศึกษาภาวะการเจริญเติบโตของบอนทั้งสองในสภาวะการเจริญเติบโตของบอนทั้งสองในสภาวะดังกล่าว โดยทำการก่อสร้างพื้นที่ชุ่มน้ำแบบไหลพื้นผิว (FWS) จำนวน 12 ปอ เพื่อใช้ศึกษาประสิทธิภาพของระบบ 9 บ่อ และอีก3 บ่อที่เหลือใช้สำหรับศึกษาภาวการณ์เจริญเติบโตของพืช จากการศึกษาพบว่าประสิทธิภาพในการกำจัดโครเมียมของบอนเขียวและบอนจีนดำโดยเฉลี่ยจากทุกระดับน้ำอยู่ที่ 67.01% และ 59.95% ตามลำดับ โดยที่ระดับน้ำไม่มีมีผลต่อประสิทธิภาพในการกำจัดโครเมียมของบอนทั้งสองพันธุ์ ทั้งนี้เนื่องมาจากพืชตายในระหว่างทำการทดลอง อันอาจเป็นผลมาจากสภาวะความเค็มเกินกว่าที่พืชสามารถทนได้ในส่วนของการสะสมโครเมียมในภาคต่าง ๆ ของระบบ พบว่า โครเมียมถูกสะสมอยู่ในดินมากที่สุด สำหรับการสะสมโครเมียมในส่วนต่าง ๆ ของพืชนั้นพบว่าส่วนรากมีการสะสมของโครเมียมสูงที่สุดของพืชทั้งสองชนิดพันธุ์ในทุก ๆ ระดับน้ำ โดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 0.2533 มิลลิกรัมต่อกรัม สำหรับบอนเขียว และ 0.2478 มิลลิกรัมต่อกรัมสำหรับบอนจีนดำ จากผลที่ได้ดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าบอนทั้งสองชนิดพันธุ์ไม่เหมาะในการนำมาใช้ในการบำบัดโครเมียมในน้ำเสียจากโรงฟอกหนัง แต่ยังอาจสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการกำจัดสารพิษหรือโลหะหนักได้ในสภาวะอื่น ๆ ที่ไม่มีความเค็มเข้ามาเกี่ยวข้องได้เนื่องจากมีความสามารถในการดูดดึงสารพิษจำพวกโลหะหนักได้เป็นอย่างดีนั่นเอง