งานวิจัยครั้งนี้ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง คุณสมบัติวิสโคอิลาสติกของเจลไพรอกซีแคมที่ความเข้มข้น 1.0 เปอร์เซนต์โดยน้ำหนัก กับสัมประสิทธิ์การแพร่ของไพรอกซีแคมในยาพื้นเจล และความสัมพันธ์ระหว่างคุณสมบัติวิสโคอิลาสติกของยาพื้นเจลคาร์โบพอล 940 กับความรู้สึกสัมผัสในอาสาสมัครที่ได้รับการอบรม เจลไพรอกซีแคมและยาพื้นเจลแสดงคุณสมบัติของแข็งที่ยืดหยุ่นได้อย่างเด่นชัด ซึ่งพฤติกรรมนี้ขึ้นกับปริมาณของคาร์โบพอล 940 ในตำรับ เมื่อเก็บเจลไพรอกซีแคมไว้ในภาชนะที่ไม่ได้ป้องกันแสง ค่ามอดุลัสสะสมและความหนืดลดลงภายใน 14 วัน ส่วนตำรับที่เก็บไว้ในภาชนะป้องกันแสง จะไม่พบการเปลี่ยนแปลง เจลไพรอกซีแคมที่มีตัวทำละลายที่ดีแสดงคุณสมบัติของแข็งที่ยืดหยุ่นได้มากขึ้น ในทางตรงกันข้ามเจลไพรอกซีแคมที่มีโซเดียมคลอไรด์ปริมาณสูงแสดงคุณสมบัติของเหลวที่ข้นหนืดมากกว่า จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้วิธีของเพียร์สันที่ระดับนัยสำคัญน้อยกว่า 0.05 พบค่าสัมประสิทธิ์การแพร่ของไพรอกซีแคมในยาพื้นเจล แปรผันโดยตรงกับแทนเจนปลดปล่อย แต่แปรผกผันกับ มอดุลัสสะสมมอดุลัสปลดปล่อย มอดุลัสเชิงซ้อน และความหนืด ความแข็ง ความเหนียว ความสูงของเจลและความเหนียวเหนอะหนะแปรผันโดยตรงกับมอดุลัสสะสม มอดุลัสปลดปล่อย มอดุลัสเชิงซ้อนและความหนืด ในทางตรงกันข้ามความเปียกและการกระจายตัวแปรผกผันกับ มอดุลัสผสมมอดุลัสปลดปล่อย มอดุลัสเชิงซ้อน และความหนืด ส่วนความมันวาวและส่วนเจลที่เหลือบนผิวจะแปรผันโดยตรงกับความหนืดเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ไม่พบความสัมพันธ์ของความรู้สึกสัมผัสใด ๆ กับค่าแทนเจนปลดปล่อย รวมทั้งไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการดูดซึมและความพึงพอใจกับคุณสมบัติการไหลของยาพื้นเจล อย่างไรก็ตามพบว่ามีแนวโน้มในการทำนายสัมประสิทธิ์การแพร่ของยา และความรู้สึกสัมผัสจากความสัมพันธ์ระหว่างพารามิเตอร์ดังกล่าว กับพารามิเตอร์การไหล ดังนั้นความสัมพันธ์ที่ได้จึงมีประโยชน์ในการออกแบบสูตรตำรับยาทาภายนอก และเครื่องสำอาง