ไก่เนื้ออายุ 1 วัน จำนวน 30 ตัว แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ๆ ละ 10 ตัว กลุ่มทดลองที่ 1 ให้วัคซีนหลอดลมอักเสบติดต่อเชื้อเป็นซีโรไทป์แมสซาชูเซตส์ สเตรน H120เมื่ออายุ 1 วัน และสเตรนแมสซาชูเซตส์ เมื่ออายุ 10 วัน กลุ่มทดลองที่ 2 ให้วัคซีนหลอดลมอักเสบติดต่อเชื้อเป็นสเตรนแมสซาชูเซตส์ เมื่ออายุ 10 วัน กลุ่มควบคุมไม่ได้รับวัคซีน ตรวจระดับแอนติบอดีต่อโรคหลอดลมอักเสบติดต่อสเตรน 4/91 และสเตรนแมสซาชูเซตส์ (M41) ด้วยวิธี virus neutralization (VN) และระดับแอนติบอดีต่อโรคหลอดลมอักเสบติดต่อ ด้วยวิธี enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA)เมื่อไก่อายุ 1, 10, 21, 28, 35 และ 42 วัน และตรวจระดับแอนติบอดีจากตัวอย่างเลือดไก่เนื้อจากฟาร์มที่ให้วัคซีนหลอดลมอักเสบติดต่อเชื้อเป็นซีโรไทป์แมสซาชูเซตส์สเตรน H120 และสเตรนแมสซาชูเซตส์ 1-2 ครั้ง จำนวน 4 ฟาร์ม แต่ละฟาร์ม เก็บตัวอย่าง3 ครั้ง ๆ ละ 10 ตัวอย่าง เมื่อไก่อายุ 28, 35 และ 42 วัน ผลในไก่ทดลองพบว่าการให้วัคซีนหลอดลมอักเสบติดต่อเชื้อเป็นซีโรไทป์แมสซาชูเซตส์ 2 ครั้ง สามารถกระตุ้นให้ไก่ที่มีแอนติบอดีที่ได้รับจากแม่ไก่สร้างแอนติบอดีต่อโรคหลอดลมอักเสบติดต่อสเตรนแมสซาชูเซตส์ในระดับที่สูงกว่าการให้วัคซีนเพียงครั้งเดียว และสามารถตรวจพบแอนติบอดีต่อโรคหลอดลมอักเสบติดต่อสเตรน 4/91 ด้วยวิธี VN ได้ในระดับต่ำ ผลในไก่เนื้อจากฟาร์ม 2 แห่งตรวจพบแอนติบอดีต่อโรคหลอดลมอักเสบติดต่อสเตรนแมสซาชูเซตส์ และสเตรน4/91 ด้วยวิธี VN และระดับแอนติบอดีต่อโรคหลอดลมอักเสบติดต่อ ด้วยวิธี ELISA สูงกว่าไก่ทดลอง อาจแสดงถึงการได้รับเชื้อไวรัสหลอดลมอักเสบติดต่อ นอกจากนี้ได้รับวัคซีนและอาจมีการระบาดของเชื้อไวรัสสเตรน 4/91 ในประเทศไทย แต่ไม่สามารถสรุปได้จากการตรวจทางซีรัมวิทยา