การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกยิงประตูบาสเกตบอลควบคู่กับการฝึกเสริมด้วยเมดิซินบอลและการฝึกจินตภาพที่มีต่อความสามารถในการกระโดดยิงประตูบาสเกตบอล กลุ่มตัวอย่างประชากร เป็นนักเรียนหญิง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนศึกษาสงเคราะห์บางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีอายุระหว่าง 14-18 ปี จำนวน 60 คน โดยทำการทดสอบด้วยแบบทดสอบวัดความสามารถในการยิงประตูบาสเกตบอลบริเวณเส้นโยนโทษแล้วจัดกลุ่มตัวอย่างเป็น 4 กลุ่ม ๆ ละ 15 คน โดยวิธีการจัดกลุ่มให้มีความสามารถใกล้เคียงกัน แล้วกำหนดวิธีการทดลองให้แต่ละกลุ่มดังนี้ กลุ่มทดลองที่ 1 ฝึกเสริมด้วยเมดิซินบอลและฝึกทักษะการยิงประตู กลุ่มทดลองที่ 2 ฝึกการสร้างจินตภาพและฝึกทักษะการยิงประตู กลุ่มทดลองที่ 3 ฝึกเสริมด้วยเมดิซินบอลควบคู่กับการฝึกสร้างจินตภาพและฝึกทักษะการยิงประตูและกลุ่มควบคุมฝึกทักษะการยิงประตูเพียงอย่างเดียวทำการฝึกสัปดาห์ละ 3 วันคือ วันจันทร์, พุธ และศุกร์ ทำการฝึกทั้งสิ้น 8 สัปดาห์โดยทำการทดสอบความสามารถในการยิงประตูด้วยท่ากระโดดยิงหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ด้วยแบบทดสอบเดียวกันกับก่อนการฝึก นำข้อมูลที่ได้จากการเก็บรวบรวมมาวิเคราะห์โดยใช้โปรแกรมสถิติสำเร็จรูปทางสังคมศาสตร์ สำหรับวินโดวส์รุ่น 10.0(SPSS : Statistical Package for the Social Science) โดยการหาค่าเฉลี่ย((X)) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-wayanalysis of variance), วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวชนิดวัดซ้ำ (One-way analysisof variance with repeated measurement) ถ้าพบความแตกต่างให้เปรียบเทียบความแตกต่างเป็นรายคู่โดยวิธีตูกี (Tukey) ผลการวิจัยพบว่า 1. ภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ทั้ง 4 กลุ่มมีความสามารถในการยิงประตูบาสเกตบอลด้วยท่ากระโดดยิงสูงกว่าความสามารถก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. ภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มทดลองทั้ง 3 กลุ่ม มีความสามารถในการยิงประตูบาสเกตบอลด้วยท่ากระโดดยิงสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. ภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มทดลองทั้ง 3 กลุ่ม มีความสามารถในการยิงประตูบาสเกตบอลด้วยท่ากระโดดยิงไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ