การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลการฟื้นตัวภายหลังการออกกำลังกายระหว่างการนวดกล้ามเนื้อร่วมกับการใช้ผ้าเย็นกับการนวดกล้ามเนื้อร่วมกับการใช้ผ้าร้อนกลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตชายชั้นปีที่ 1-4 ที่เป็นนักกีฬาฮอกกี้และฟุตบอลของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จำนวน 20 คน การทดลองเริ่มต้นด้วยการจับชีพจรขณะพัก วัดความดันโลหิตขณะพัก วัดอุณหภูมิร่างกายขณะพัก แล้วให้ผู้เข้ารับการทดลองเดินหรือวิ่งบนลู่กลตามวิธีของบรู๊ซ โดยกำหนดให้ออกกำลังกายไปจนถึงชีพจรเป้าหมายที่ 85% ของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุด ตามสูตรของคาร์โวแนน หลังจากนั้นให้หยุดพักเช็ดตัวให้แห้งดื่มน้ำ (ใช้เวลาประมาณ 2 นาที) แล้วทำการทดลองนวดกล้ามเนื้อร่วมกับผ้าร้อนและผ้าเย็นโดยแต่ละวิธีห่างกัน 1 สัปดาห์ ทำการบันทึกอัตราการเต้นของหัวใจทุกนาที เป็นเวลา15 นาที ทำการวัดความดันโลหิตในนาทีที่ 6 และเริ่มวัดอุณหภูมิร่างกายในนาทีที่ 7ทำการสอบถามความรู้สึกสัมผัสของร่างกายตามแบบสอบถามของกาเย่และคณะในนาทีที่ 5,10 และ 15 แล้วทำการบันทึกผล นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างสภาวะที่ 1 และสภาวะที่ 2 โดยใช้การทดสอบค่า "ที" (t-test) จากการวิจัยพบว่าผลการฟื้นตัวด้วยวิธีการนวดกล้ามเนื้อร่วมกับการใช้ผ้าร้อนกับการนวดกล้ามเนื้อร่วมกับการใช้ผ้าเย็นมีผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจภายหลังการออกกำลังกายไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05