การสำรวจการกระจายของกวาวเครือขาว (Pueraria mirifica)ใน 10 จังหวัดในภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคกลางของประเทศไทยระหว่างปี พ.ศ. 2541-2543 พบมีกวาวเครือขาวเจริญอยู่ในป่าเบญจพรรณร่วมกับป่าไฝ่ในพื้นที่ลาดเอียง และภูเขา กวาวเครือขาวเจริญได้ทั้งในดินร่วนดินปนทรายและปนหินกรวด บริเวณที่พบมากที่สุดได้แก่จังหวัดเขียงใหม่และกาญจนบุรี ลักษณะที่ต่างกันอย่างชัดเจนระหว่างกวาวเครือขาวที่พบในต่างพื้นที่คือดอกและเมล็ดดอกกวาวเครือขาวจากพื้นที่ทางภาคเหนือมีสีม่วงเข้มมากกว่าที่พบในภาคกลาง เก็บรวบรวมรากสะสมอาหารและวิเคราะห์ค่าทางเคมีด้วยวิธีรงคเลขผิวบาง (Thin Layer Chromatography:TLC) พบความแตกต่างในเชิงคุณภาพและปริมาณของพิวรามินจากการวิเคราะห์ด้วย TCL-densitometry ลักษณะภายนอกเมล็ดมีความแตกต่างกันซึ่งจำแนกตามสีลายและรูปร่างเก็บเมล็ดจากจังหวัดเชียงใหม่และกาญจนบุรีเพื่อศึกษาความแตกต่างระหว่างพันธุ์ในแปลงปลูก พบว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างการเจริญเติบโต การผลิตรากสะสมอาหารนำรากสะสมอาหารมาวิเคราะห์หาปริมาณเปอร์เซ็นต์ของแป้ง โปรตีน ไขมัน กากเถ้าไม่พบความแตกต่างระหว่างเปอร์เซ็นต์โปรตีน ไขมัน กากและเถ้า แต่เปอร์เซ็นต์แป้งในสายพันธุ์จากกาญจนบุรีสูงกว่าสายพันธุ์จากเชียงใหม่อย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งยืนยันความแตกต่างระหว่างสายพันธุ์ได้ในเชิงคุณภาพและปริมาณโดยการใช้พิวรารินเป็นสารมาตรฐานด้วย TLC และ TCL-densitometry