การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพในกรุงเทพมหานคร และปัจจัยที่สัมพันธ์กับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ในกรุงเทพมหานคร ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพของศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนกรุงเทพมหานคร 1,2,3 และ 4 ปีการศึกษา 2543 จำนวน 227 คนเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปSPSS/PC+ เพื่อหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าไคสแควร์ และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ในกรุงเทพมหานครมีความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองอยู่ในระดับค่อนข้างสูง ((X)=3.82) 2. ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ในกรุงเทพมหานคร ได้แก่ เหตุผลที่เข้ามาศึกษามีความสัมพันธ์ในเชิงนิมานกับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และปัจจัยด้านการจัดการเรียนการสอน เพื่อการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง ทั้ง 5 ประการ ได้แก่ 1) การวิเคราะห์ความต้องการ 2) การกำหนดจุดมุ่งหมาย 3) การวางแผนการเรียน 4) การแสวงหาแหล่งวิทยาการ และ 5) การประเมินผลมีความสัมพันธ์ในเชิงนิมานกับความพร้อมในการเรียนรู้ด้วยการนำตนเอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 ((+,g)xy = 0.48, 0.52, 0.44, 0.52 และ 0.54 ตามลำดับ)