งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาผลของการประยุกต์ใช้เจนเนติกอัลกอริทึม (GeneticAlgorithms) ในการจัดตารางการผลิตที่มีเวลาปรับตั้งเครื่องจักรขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์ก่อนหน้า และเป็นเวลาในการปรับตั้งแบบฟัซซี่ เพื่อให้เกิดเวลาในการปรับตั้งเครื่องจักรน้อยที่สุด โดยวัดผลจากเวลาเฉลี่ยในการปรับตั้งเครื่องจักรรวม ซึ่งแบ่งการศึกษาออกเป็น3 กรณีศึกษา และนำคำตอบที่ได้ไปเปรียบเทียบผลกับวิธีฮิวริสติกของ CUC เนื่องจากประสิทธิภาพของเจนเนติกอัลกอริทึมจะขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์ต่างๆ จึงได้มีศึกษาและทดสอบพารามิเตอร์ที่มีผลต่อการหาคำตอบของเจนเนติกอัลกอริทึมในลักษณะของปัญหาที่มีขนาดต่างกันซึ่งได้แก่ ขนาดของประชากร ประเภทของการคัดเลือกสตริงคำตอบ ประเภทของการครอสโอเวอร์ประเภทของการมิวเตชัน ความน่าจะเป็นในการครอสโอเวอร์และความน่าจะเป็นในการมิวเตชันโดยการทำการทดลองเบื้องต้น (Pilot Run) การทดสอบทีละระดับปัจจัย (One-Factor-at-a-Time) และการทดสอบทุกระดับปัจจัย (Full Factorial Design) จากการทดสอบพบว่าพารามิเตอร์ทุกตัวที่ได้กล่าวมาเป็นพารามิเตอร์ที่มีผลต่อการหาคำตอบโดยเจนเนติกอัลกอริทึมอย่างมีนัยสำคัญ ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ซึ่งในการนำเจนเนติกอัลกอริทึมไปใช้งานจริงควรมีการกำหนดพารามิเตอร์ที่เหมาะสมโดยอาจจะใช้ค่าจากการทดลองในงานวิจัยนี้เป็นแนวทางเบื้องต้น และเมื่อนำผลของการประยุกต์ใช้เจนเนติกอัลกอริทึมในกรณีศึกษาทั้ง 3 กรณีมาเปรียบเทียบกับวิธีการของ CUC ผลของการประยุกต์ใช้เจนเนติกอัลกอริทึมสามารถให้คำตอบที่ดีกว่าในทุกกรณีศึกษา ดังนั้นจึงสรุปได้ว่าการนำเจนเนติกอัลกอริทึมไปประยุกต์ใช้กับปัญหาในการจัดตารางการผลิตที่มีเวลาปรับตั้งแบบฟัซซี่ซึ่งขึ้นอยู่กับผลิตภัณฑ์ก่อนหน้าเป็นวิธีการหาคำตอบที่มีประสิทธิภาพและสามารถให้คำตอบที่ดีภายในระยะเวลาที่กำหนดได้