งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหาประสิทธิภาพของสารเคมีในการลดอัตราร้อยละ ของการหลุดร่อนของพื้นผิวดินลูกรังบดอัดแน่น สารเคมีที่ใช้ในการศึกษาวิจัยคือ น้ำ, โซเดียมคลอไรด์, แคลเซียมคลอไรด์, โพลิเมอร์อิมัลชัน และแอสฟัลต์อิมัลชันแผนการทดสอบประกอบไปด้วย (1) การทดสอบเบื้องต้นของพื้นผิวทาง อาทิเช่น การทดสอบการบดอัด, การทดสอบการรับน้ำหนักและการทดสอบคุณสมบัติเบื้องต้นของดิน (2) การทดสอบการรักษาปริมาณความชื้น (3) การทดสอบการหลุดร่อนของพื้นผิวดิน โดยเครื่องมือที่ใช้ในการทดสอบ ตามข้อที่สอง และที่สาม เป็นเครื่องมือที่ได้มีการพัฒนาขึ้นมาใหม่เพื่อใช้ในการศึกษาวิจัย ผลการทดสอบแสดงโดย นำเอากรณีที่ไม่ได้ใช้สารเคมีกับผิวดิน เป็นผลที่ใช้ในการเปรียบเทียบ โดยพบว่าสารเคมีที่ใช้ทุกชนิด มีผลให้ดินมีความสามารถในการรักษาความชื้นเพิ่มขึ้น และมีผลในการลดการหลุดร่อนของพื้นผิวดินอันเนื่องมาจากการวิ่งผ่านของล้อรถโดยมีผลต่างกันเพียงเล็กน้อยในแต่ละสารเคมีที่ใช้ โดยการใช้โซเดียมคลอไรด์ และแคลเซียมคลอไรด์ อาจมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเพราะสารทั้งสองสามารถละลายน้ำได้ อาจเจือปนลงสู่แหล่งน้ำข้างเคียงถ้ามีการใช้งานในปริมณฑลมากพอ, โดยการใช้น้ำ ไม่สามารถตอบสนองความต้องการทางด้านวิศวกรรม เพราะมีค่าประสิทธิภาพในการลดการหลุดร่อนที่ต่ำ และยังต้องมีการราดอยู่บ่อย ๆ, โดยการใช้โพลิเมอร์อิมัลชัน จะมีราคาค่าวัสดุที่แพงมาก ดังนั้นการเลือกใช้แอสฟัลต์อิมัลชันจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสม ในการใช้ลดการหลุดร่อนของพื้นผิวดิน เพราะการใช้แอสฟัลต์อิมัลชัน มีประสิทธิภาพที่สูงในการลดการหลุดร่อน, ค่าวัสดุต่ำและในการใช้งานก็ไม่สามารถละลายได้โดยน้ำ ซึ่งอาจทำให้มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม น้อยมาก