งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของขนาดช่องเปิดด้านท้ายห้องต่อรูปแบบการไหลแบบราบเรียบภายในห้องระบายอากาศใน 2 มิติ ที่เรย์โนลด์นัมเบอร์ 1, 10 และ 100 ด้วยระเบียบวิธีเชิงตัวเลข สำหรับห้องที่ใช้ในการศึกษามีขนาดสูง 50 ซ.ม. และยาว 100 ซ.ม. มีช่องทางอากาศเข้าสูง 4 ซ.ม. อยู่บนผนังข้างหนึ่งใต้เพดาน และมีช่องระบายอากาศออกที่สามารถปรับเปลี่ยนขนาดได้อยู่บนผนังฝั่งตรงข้ามเหนือพื้นห้อง ในการคำนวณใช้ระเบียบวิธีไฟไนต์วอลุ่มร่วมกับการวางกริดแบบ Staggered แล้วคำนวณตามขั้นตอนการคำนวณแบบ SIMPLE ผลที่ได้จากการศึกษาพบว่า (1) ในกรณีเรย์โนลด์นัมเบอร์ต่ำ (~iRe~i=1 และ 10)การเปลี่ยนแปลงเรย์โนลด์นัมเบอร์จะมีผลกระทบต่อรูปแบบการไหลภายในห้องเฉพาะในบริเวณครึ่งห้องทาง Upstream และการเปลี่ยนแปลงขนาดของช่องเปิดด้านท้ายจะมีผลกระทบต่อรูปแบบการไหลภายในห้องเฉพาะในบริเวณครึ่งห้องทาง Downstream (2) ในกรณีเรย์โนลด์นัมเบอร์สูง (~iRe~i=100) รูปแบบการไหลที่คำนวณได้จะแตกต่างจากการไหลที่ ~iRe~i=1 และ 10อย่างมาก โดยทั้งเรย์โนลด์นัมเบอร์และขนาดของช่องเปิดด้านท้ายจะมีผลกระทบต่อรูปแบบการไหลทั่วทั้งห้อง ซึ่งรูปแบบการไหลจะเปลี่ยนแปลงตามขนาดช่องเปิดด้านท้ายเฉพาะในช่วงที่เปิดเต็มที่ (100%) จนถึงเปิดประมาณ 40% แต่เมื่อช่องเปิดด้านท้ายมีขนาดน้อยกว่า40% รูปแบบการไหลแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงตามขนาดช่องเปิด นอกจากนี้เมื่อพิจารณาผลการคำนวณร่วมกับผลจากงานวิจัยของ Stitsuwongkul (2000)และ Stitsuwongkul and Bunyajitradulya (2000) พบว่า คุณลักษณะการไหลภายในห้องจะขึ้นกับขนาดของช่องเปิดด้านท้ายในช่วงที่ผนังท้ายห้องปิดลงมาไม่เกินคุณลักษณะความสูงช่องปิด (+,d)(,c) ในทางตรงข้ามเมื่อผนังท้ายห้องปิดลงมามากกว่า (+,d)(,c) แล้วคุณลักษณะของการไหลภายในห้องแทบจะไม่เปลี่ยนแปลงตามขนาดของผนังท้ายห้องที่ปิดลงมาจากการวิเคราะห์ทางกายภาพพบว่า คุณลักษณะความสูง (+,d)(,c) คือความสูงของผนังท้ายห้องที่ทำให้ Wall jet เปลี่ยนทิศพุ่งลงสู่พื้นห้อง แล้วทำให้เกิดจุด Reattachmentขึ้นภายในห้อง ซึ่งในช่วงที่ผนังท้ายห้องปิดลงมาน้อยกว่า (+,d)(,c) จะมีอากาศจากภายนอกห้องถูกดึงเข้ามาภายในห้อง แต่เมื่อผนังท้ายห้องปิดลงมามากกว่า (+,d)(,c)แล้วจะไม่เกิดการดึงอากาศจากภายนอกห้องเข้ามาภายในห้อง