การสังเคราะห์พอลิเมอร์เชื่อมขวางของ(เมทา)อะคริเลตที่มีสัณฐานวิทยาหลากหลายประกอบด้วยสองขั้นตอน คือ ขั้นตอนแรกเตรียมหยดมอนอเมอร์ที่มีขนาดเท่า ๆ กัน โดยใช้เอสพีจีเมมเบรนที่มีรูพรุน 0.9, 5.25 และ 9.0 ไมโครเมตร หยดมอนอเมอร์ประกอบด้วยตัวเร่ง ตัวทำละลายและสารผสมมอนอเมอร์ ซึ่งแขวนลอยอยู่ในวัฎภาคของน้ำที่ประกอบด้วยสารคงเสถียรภาพและตัวยับยั้งหลังจากนั้นถ่ายอิมัลชันสู่ถังปฏิกรณ์ และทำปฏิกิริยาซัสเพนชันพอลิเมอไรเซชัน ณ 70 (+,ฐ)ซ. ภายใต้บรรยากาศของไนโตรเจนเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ด้วยอัตรากวน 160 รอบต่อนาที (เมทา)อะคริเลตมอนอเมอร์ที่ใช้ในการทดลองมีดังนี้ 2-เอทิลเฮกซิลอะคริเลต (2-EHA) 2-เอทิลเฮกซิลเมทาคริเลต(2-EHMA) ลอริลอะคริเลต(LA) ลอริลเมทาคริเลต (LMA) ไซโครเฮกซิลอะคริเลตและเมทิลเมทาคริเลต (MMA) การทดลองนี้ได้ศึกษาอิทธิพลของสัดส่วนระหว่างมอนอเมอร์และตัวเชื่อมขวางปริมาณของตัวเจือจางชนิดของมอนอเมอร์ และชนิดของตัวเจือจางหรือตัวทำละลาย ต่อสัณฐานวิทยาของอนุภาคพอลิเมอร์ อัตราการบวมตัวและขนาดของอนุภาคพอลิเมอร์ได้พบว่าการเพิ่มความเข้มข้นของเอทิลีนไกลคอลไดเมทาคริเลตและเฮปเทนทำให้ผิวอนุภาคมีความหยาบมากขึ้น และขนาดของอนุภาคพอลิเมอร์ลดลง ค่าสัมประสิทธิ์ของการแปรผันมีค่าใกล้เคียงกันร้อยละ 10 นอกจากนี้ยังได้ศึกษาความสามารถของอนุภาคพอลิเมอร์ในการดูดซึมตัวทำละลาย พบว่าค่าอัตราการบวมตัวมีค่าสูงสุดเมื่อใช้ลอริลอะคริเลตเป็นมอนอเมอร์ อนุภาคพอลิเมอร์มีขนาดประมาณ 4.31ไมโครเมตร ซึ่งเตรียมโดยเอสพีจีแมมเบรนที่มีรูพรุน 0.9 ไมโครเมตร อนุภาคพอลิเมอร์สามารถดูดซึมตัวทำละลายได้ทั้งประเภทอะลิเฟติกไฮโดรคาร์บอน อะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน และตัวทำละลายผสมระหว่างอะลิเฟติกไฮโดรคาร์บอนกับอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน เช่น เฮปเทน และโทลูอีน เป็นต้น ความสามารถในการดูดซึมตัวทำละลายอะโรมาติกไฮโดรคาร์บอนมีค่าสูงกว่าตัวทำละลายอะลิเฟติกไฮโดรคาร์บอน ลักษณะของอนุภาคไม่แตกฉีกหรือฟุบแฟบหลังจากดูดซึมตัวทำละลายทั้งสามประเภท