การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อภาวะซึมเศร้าของผู้เสพแอมเฟตามีนในระยะถอนยาที่เข้ารับการรักษา ณ แผนกผู้ป่วยนอก ของโรงพยาบาลธัญญารักษ์กลุ่มตัวอย่างคือ กลุ่มศึกษา (กลุ่มที่มีภาวะซึมเศร้า) จำนวน 60 คน และกลุ่มควบคุม(กลุ่มที่ไม่มีภาวะซึมเศร้า) จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามสภาวะทางจิต-สังคม (Phycho-social interview form) แบบสัมภาษณ์คัดกรองอาการทางจิตเวช (Screening interview of Mental disorder) แบบประเมินสำหรับความซึมเศร้า (Hamilton rating Scale for Depression) และแบบประเมินอาการถอนยา(Amphetamine Withdrawal Questionnaire) สถิติใช้ Univariate analysis เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่าง และค้นหาปัจจัยที่สัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าในระยะถอนพิษยาด้วยForword Multiple logistic regression จากการวิเคราะห์ตัวแปรเดี่ยวพบว่า ความเพียงพอของรายได้ ปริมาณการใช้แอมเฟตามีน/สัปดาห์ ระยะเวลาที่ใช้แอมเฟตามีน สถานที่ตั้งของแหล่งขายยาเสพติด ของทั้งสองกลุ่มมีความแตกต่างกันที่ระดับ .01 ผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุแบบลอจิสติค พบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะซึมเศร้าของผู้เสพแอมเฟตามีนในระยะถอนพิษยาที่ระดับ .001 คือ ปริมาณแอมเฟตามีนที่ใช้/สัปดาห์และระยะเวลาในการใช้แอมเฟตามีน