น้ำเสียจัดเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่สำคัญของอุตสาหกรรมเคมี มีแหล่งกำเนิดทั้งจากกระบวนการผลิตและหน่วยสนับสนุน การนำน้ำทิ้งจากหน่วยต่างๆ กลับมาใช้ใหม่จัดเป็นแนวทางหนึ่งของการป้องกันมลพิษ อันจะนำไปสู่การลดปริมาณการใช้น้ำดี (Freshwater) และปริมาณการเกิดน้ำเสียของกระบวนการผลิตลงได้ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อจำลองโครงข่ายการจัดการน้ำและน้ำเสียตามหลักการอนุรักษ์มวล พิจารณาโดยการนำสายของน้ำทิ้งจากหน่วยต่างๆ รวมถึงสายของน้ำดีที่ใช้ในภาพรวมทั้งระบบ มาทำการแยก ผสม และนำกลับไปใช้ใหม่ในหน่วยอื่นที่สามารถยอมรับน้ำนั้นได้ ซึ่งชุดของสมการดุลมวลสารและสมการเงื่อนไขของกระบวนการทั้งหมดที่ได้จะถูกนำมาตั้งเป็นปัญหาสำหรับการทำออปติไมซ์โดยมีฟังก์ชันวัตถุประสงค์เพื่อให้มีการใช้น้ำดีต่ำที่สุด ปัญหาสำหรับทำออปติไมซ์จะอยู่ในรูปโปรแกรมแบบไม่เชิงเส้นตรง(Non-linear Programing) สามารถจำลองและหาคำตอบได้ด้วยโปรแกรมแกมส์ (GAMS)ในงานวิจัยได้ทดสอบแบบจำลองกับกระบวนชุบสังกะสี-โครเมี่ยมของโรงงานแห่งหนึ่ง พบว่าโรงงานสามารถลดการใช้น้ำดีในกระบวนการล้างน้ำ (Rinsing) ลงได้โดยการควบคุมอัตราการไหลของน้ำล้างและการนำน้ำล้างกลับมาใช้อย่างเหมาะสมจะลดการใช้น้ำดีลงได้ 588ลบ.ม./ปี หรือคิดเป็นร้อยละ 7.45 ของปริมาณการใช้น้ำในปัจจุบัน