ในอุตสาหกรรมหล่อโลหะของประเทศไทย ทรายเคลือบฟีนอลิกโนโวแลกเรซินเป็นวัตถุดิบที่สำคัญในการทำแบบหล่อเปลือก เพื่อใช้ผลิตชิ้นงานหล่อให้มีขนาดใกล้เคียงของจริงมากที่สุด จากการศึกษาสมบัติของเรซินพบว่า ฟีนอลิกเรซินที่ผลิตในประเทศมีสมบัติแตกต่างจากฟีนอลิกเรซินของต่างประเทศ เช่น จุดหลอมเหลว สมบัติการไหล ระยะเวลาการเกิดจล และโครงสร้างไอโซเมอร์เป็นต้น สมบัติที่แตกต่างกันนี้มีสาเหตุจากโครงสร้างไอโซเมอร์ของเรซินที่แตกต่างกัน ซึ่งมีผลต่อความหนืดและการไหลของเรซิน การเกิดโครงสร้างร่างแหในขั้นตอนการเคลือบ ตลอดจนสมบัติเชิงกลที่สำคัญของทรายเคลือบฟีนอลิกเรซิน เช่น ความทนแรงดัดโค้ง (bending strength) ซึ่งความแทนแรงดัดโค้งของทรายเคลือบพีนอลิกเรซินที่ผลิตในประเทศมีค่าน้อยกว่าทรายเคลือบพีนอลิกเรซินของต่างประเทศ และผลการศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด (Scanningelectron microscopy) พบว่า ความแข็งแรงของพันธะระหว่างทรายกับเรซินขึ้นอยู่กับพื้นที่สัมผัสและปริมาณเรซินที่ใช้ นอกจากนี้ความแข็งแรงของพันธะยังขึ้นอยู่กับชนิดของทราย จากผลการศึกษาเรซินผสมเพื่อเคลือบทรายพบว่า ความทนแรงดัดโค้งขึ้นอยู่กับปริมาณหรือสัดส่วนของเรซินที่ผสม จากการเปรียบเทียบสูตรมาตรฐานที่ใช้ในโรงงาน ได้แก่ ทรายเคลือบฟีนอลิกเรซินจากต่างประเทศโดยใช้เรซินร้อยละ 2.7 โดยน้ำหนักของทรายรีเคลม (reclaimed sand) ที่มีค่าความทนแรงดัดโค้ง 48-58 kg/cm('2) เมื่อผสมเรซินที่ผลิตในประเทศในปริมาณร้อยละ 20, 40, 60, 80,และ 100 พบว่าอัตราส่วนฟีนอลิกเรซินจากต่างประเทศต่อฟีนอลิกเรซินที่ผลิตในประเทศ 80/20และ 70/30 มีค่าความทนแรงดัดโค้ง 50-55 kg/cm('2) อยู่ในช่วงความต้องการของโรงงาน ซึ่งผลการศึกษานี้แสดงว่าการใช้เรซินผสมเพื่อเคลือบทรายเป็นวิธีหนึ่งที่มีประสิทธิภาพและสามารถลดต้นทุนจากการใช้ปริมาณฟีนอลิกเรซินจากต่างประเทศได้ประมาณร้อยละ 20-30