การศึกษาการลดปริมาณฟอสเฟตในระบบบำบัดน้ำเสียโดยใช้เทคนิคฟลูอิไดเซชัน ได้ทำการทดลองในหอฟลูอิไดซ์เบดด้วยวิธีชีวภาพ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางภายนอก 0.28 ม. สูง 3 ม. สร้างด้วยเหล็กไร้สนิม ภายในบรรจุเม็ดของแข็งจำนวน 1/5 ของคอลัมน์ อัตราการไหลของน้ำเสีย 200 -600 ลิตรต่อชั่วโมง อัตราการป้อนอากาศ 396 - 1189 ลิตรต่อชั่วโมง และใช้น้ำปูนขาวช่วยสร้างตะกอนแคลเซียมฟอสเฟต การทดลองแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาการลดปริมาณฟอสเฟตในหอฟลูอิไดซ์เบดด้วยวิธีทางชีวภาพ ส่วนที่สองเป็นการบำบัดด้วยการตกตะกอนเคมีด้วยน้ำปูนขาวรวมกับการบำบัดทางชีวภาพ และ ส่วนที่สามได้ใช้สารช่วยตกตะกอนรวมกับสารเคมีและการบำบัดทางชีวภาพ ปรากฎผลการทดลองในแต่ละส่วนสามารถลดปริมาณของฟอสเฟตในน้ำเสียได้ดังนี้ ส่วนที่ 1 สามารถลดปริมาณฟอสเฟตได้ร้อยละ 33.05 ส่วนที่ 2 สามารถลดปริมาณฟอสเฟตได้ร้อยละ 55.05 และ ส่วนที่ 3 สามารถลดปริมาณฟอสเฟตได้ร้อยละ 69.05 ภาวะที่เหมาะสมสำหรับอุปกรณ์ชุดนี้อยู่ที่ อัตราการไหลน้ำเสีย 200 ลิตรต่อชั่วโมง โดยการตกตะกอนด้วยปูนขาวร่วมกับการใช้สารสร้างตะกอนก่อนบำบัดด้วยปฏิกรณ์ฟลูอิไดซ์เบด มีการลดปริมาณฟอสเฟตสูงสุดร้อยละ 69.05 และประสิทธิภาพในการลดค่าบีโอดีร้อยละ 86.76 ซึ่งให้ภาวะที่มีค่า MLSS 9,980 มิลลิกรัมต่อลิตร