การศึกษาเปรียบเทียบชีวอนุเคราะห์ของยาเม็ดเมทฟอร์มินที่ผลิตภายในประเทศไทยกับยาเม็ดเมทฟอร์มินต้นแบบในอาสาสมัครชายไทยสุขภาพปกติจำนวน 12 คน อายุระหว่าง18-32 ปี โดยให้อาสาสมัครรับประทานยาเม็ดเมทฟอร์มิน 1000 มิลลิกรัม ครั้งเดียวแบบสุ่มให้ยาข้ามกลุ่ม (complete cross over and randomized design) โดยมีระยะพัก 1 สัปดาห์เก็บตัวอย่างเลือดจากอาสาสมัครก่อนรับประทานยาและที่เวลา 0.5, 1, 1.5, 2, 2.5, 3, 5, 8,10 และ 24 ชั่วโมงหลังรับประทานยาตามลำดับ วิเคราะห์หาปริมาณยาเมทฟอร์มินในพลาสมาด้วยวิธี HPLC ศึกษาความเข้มข้นสูงสุดของยาเมทฟอร์มินในพลาสมา (C(,max)) เวลาที่ความเข้มข้นของยาในพลาสมาสูงสุด (T(,max)) จากข้อมูลความเข้มข้นของยาในเลือดที่เวลาต่าง ๆของอาสาสมัครแต่ละคน คำนวณพื้นที่ใต้กราฟความเข้มข้นของยาเมทฟอร์มินในพลาสมาที่เวลา0 ถึง (+,ต)ชั่วโมง (AUC(0-(+,ต)) โดยใช้กฎสี่เหลี่ยมคางหมู ค่าคงที่อัตราเร็วการดูดซึมยา (Ka) ค่าคงที่อัตราเร็วการกำจัดยา(Kel) ค่าปริมาตรการกระจายยา(Vd) ปริมาตรเลือดที่ขจัดยาออกใน1 หน่วยเวลา (CL) และค่าครึ่งชีวิต (t 1/2) วิเคราะห์ด้วยโปรแกรม MK model ผลการศึกษาพบว่าความเข้มข้นสูงสุดของยาเมทฟอร์มินในพลาสมาและพื้นที่ใต้กราฟความเข้มข้นของยาในพลาสมากับเวลาของยาทั้ง 2 ตำรับ เมื่อทดสอบด้วย ANOVA แบบ two way cross overแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) และเมื่อทดสอบด้วยระดับความเชื่อมั่น90% confidence interval พบว่าอัตราส่วนของแต่ละพารามิเตอร์ (C(,max), AUC) มีค่าอยู่ในช่วง 80-125 % เปอร์เซนต์ความแตกต่างของเวลาที่ความเข้มข้นของยาในพลาสมาสูงสุด(T(,max)) ของยาทดสอบอยู่ในช่วง (+,ฑ) 20% ของยาต้นแบบแสดงว่ายาเมทฟอร์มินขนาด500 มิลลิกรัมทั้ง 2 ตำรับ มีชีวสมมูลกันทั้งในเชิงอัตราเร็วและปริมาณยาที่ถูกดูดซึมเข้าสู่ระบบไหลเวียนโลหิต ซึ่งน่าจะให้ประสิทธิภาพในการรักษาใกล้เคียงกันและเมื่อนำค่าพารามิเตอร์อื่นคือ ค่าคงที่อัตราเร็วการดูดซึมยา ค่าคงที่อัตราเร็วการกำจัดยา ค่าปริมาตรการกระจายปริมาตรเลือดที่ขจัดยาออกใน 1 หน่วยเวลา และค่าครึ่งชีวิตเมื่อทดสอบด้วยunpaired Student's t - test พบว่าแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05)