การศึกษานี้เป็นการศึกษาพฤติกรรมการไหลผ่านทางน้ำเปิดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่มีตะแกรงผันน้ำอยู่ที่ท้องน้ำ โดยทดลองกับแบบจำลองตะแกรงผันน้ำที่มีอัตราส่วนพื้นที่ช่องเปิด (+,101) ต่างๆ กันซึ่งได้มีการพัฒนาสมการโดยใช้วิธี Finite Difference Method เพื่อใช้หาความลึกการไหลเหนือตะแกรงผันน้ำ รวมทั้งเปรียบเทียบค่าที่ได้กับค่าที่คำนวณได้จากสมการของ Mostkow ในการศึกษาได้มุ่งเน้นไปที่การหาความสัมพันธ์ระหว่างพารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับการไหลผ่านตะแกรงผันน้ำ ได้แก่ อัตราส่วนพื้นที่ช่องเปิดของตะแกรง (+,101), สัมประสิทธิ์อัตราการไหลลอดผ่านตะแกรงผันน้ำ (C(,D)), พลังงานจำเพาะของการไหลสู่ตะแกรง (E(,O)), อัตราการไหลสู่ตะแกรง(Q(,S)) และรูปแบบของการไหลเข้าสู่ตะแกรง โดยมีการวัดอัตราการไหลที่ถูกผันลอดผ่านตะแกรง (Q(,D))และความลึกการไหลที่ตำแหน่งต่างๆ ในทางน้ำ จากนั้นได้วิเคราะห์หาสมการความสัมพันธ์ระหว่างพารามิเตอร์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง จากผลการทดลองพบว่า Q(,D) แปรผันตาม (+,101) และ Q(,S) โดยจะมีอัตราการผันน้ำลดลงเมื่อ Q(,S) เพิ่มขึ้น ทั้งนี้เนื่องมาจากข้อจำกัดของความสามารถในการผันน้ำของตะแกรงนั้นๆ ในการเปรียบเทียบรูปแบบการไหลที่มีผลต่ออัตราการผันน้ำพบว่าที่อัตราการไหลเข้าสู่ตะแกรงเดียวกัน อัตราการไหลผันน้ำเนื่องจากการไหลแบบเหนือวิกฤติจะมีค่าสูงกว่าแบบใต้วิกฤติ เนื่องจากพลังงานจำเพาะของการไหลสู่ตะแกรงของการไหลแบบเหนือวิกฤติมีค่าสูงกว่า ในการศึกษาเกี่ยวกับความลึกการไหลเหนือตะแกรงผันน้ำพบว่าความลึกการไหลที่คำนวณได้จากวิธี Finite Difference Method จะมีค่าสูงกว่าที่ได้จากการทดลอง เนื่องจากสมมุติฐานที่ว่าพลังงานจำเพาะมีค่าคงที่ตลอดการไหล โดยมีค่าคลาดเคลื่อน 5-10%สำหรับการไหลแบบใต้วิกฤติและ 3-9% สำหรับการไหลแบบเหนือวิกฤติ และยังพบอีกว่าจะให้ค่าที่ใกล้เคียงกับค่าที่คำนวณได้จากสมการของ Mostkow จากผลการศึกษาสรุปได้ว่า ความสามารถในการผันน้ำของตะแกรงผันน้ำขึ้นอยู่กับขนาดของตะแกรง,อัตราส่วนพื้นที่ช่องเปิดของตะแกรง (+,101), พลังงานจำเพาะของการไหลสู่ตะแกรง (E(,O))และลักษณะของทางน้ำ ซึ่งได้ใช้นำเสนอเป็นแนวทางในการออกแบบตะแกรงผันน้ำ