ในงานป้องกันชายฝั่งทะเลมักใช้โครงสร้างคันดักตะกอน (groin) ในการปรับปรุงชายฝั่งให้มั่นคงและชายฝั่งจะเปลี่ยนแปลงเข้าสู่สมดุลตามลักษณะของคลื่นที่เข้ามากระทำ สำหรับการศึกษาในวิทยานิพนธ์นี้ มุ่งหาเกณฑ์การออกแบบโครงสร้างคันดักตะกอนในกรณีชายฝั่งสมดุล โดยศึกษาจากแนวชายฝั่งที่มีคลื่นกระทำเป็นมุมในแบบจำลองแอ่งคลื่น ณ ห้องปฏิบัติการแบบจำลองชลศาสตร์และชายฝั่งทะเลภาควิชาวิศวกรรมแหล่งน้ำ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อกำหนดให้ความยาวและระยะห่างระหว่างโครงสร้าง เป็นตัวแปรออกแบบ ส่วนความสูงคลื่น คาบเวลาคลื่น ความยาวคลื่น และมุมที่คลื่นกระทำต่อแนวชายฝั่งเป็นตัวแปรสภาวการณ์คลื่น สิ่งที่ใช้ในการศึกษาวิจัยประกอบด้วยแบบจำลองแอ่งคลื่น แบบจำลองโครงสร้างคันดักตะกอนเครื่องกำเนิดคลื่น เครื่องมือวัดความสูงคลื่น และเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ติดตั้งแผงวงจรแปลงสัญญาณแอนะล็อกเป็นดิจิทัลในการวัดข้อมูลคลื่น โดยในแบบจำลองแอ่งคลื่นนี้ใช้ชายฝั่งเป็นทรายขนาดเฉลี่ย0.25 มม. และกำหนดแนวคลื่น (wave front) ทำมุมกับแนวชายฝั่ง 3 มุม คือ 15 องศา, 30 องศา และ45 องศา โดยผันแปรค่าความสูงของคลื่น และคาบเวลาของคลื่น ให้มีค่าความชันคลื่นในแอ่งคลื่นอยู่ในช่วง 0.004 ถึง 0.05 และกำหนดติดตั้งโครงสร้างคันดักตะกอนให้มีระยะห่าง 1, 2, 3 และ 4 เมตร ผลการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงชายฝั่งที่สภาวะสมดุลจากกรณีของการทดลองทั้งหมด 60 กรณี สรุปได้ว่าระยะเว้าของชายฝั่งหรือระยะการกัดเซาะชายฝั่งระหว่างโครงสร้างคันดักตะกอน ได้รับอิทธิพลจากมุมที่คลื่นกระทำต่อชายฝั่งเป็นสำคัญ และระยะห่างระหว่างโครงสร้างมีอิทธิพลต่อแนวชายฝั่งเป็นอันดับสอง ส่วนความชันคลื่นมีอิทธิพลเพียงเล็กน้อยต่อรูปร่างแนวชายฝั่งสมดุล แต่จะมีความสัมพันธ์กับระยะคลื่นแตกตัว ซึ่งเป็นอีกหนึ่งตัวแปรสำคัญในการกำหนดความยาวของโครงสร้างในการออกแบบจากการศึกษาพบว่า ระยะเว้าของชายฝั่งและระยะคลื่นแตกตัวมีความสัมพันธ์กับลักษณะคลื่นในน้ำลึกคลื่นบริเวณน้ำลึกปานกลาง และคลื่นในน้ำตื้น และสามารถสรุปเป็นเกณฑ์การออกแบบโครงสร้างคันดักตะกอนที่สัมพันธ์กับคลื่นในน้ำลึกได้ ดังนั้นเมื่อทราบคุณสมบัติคลื่นในน้ำลึกและทิศทางที่คลื่นกระทำต่อแนวชายฝั่ง สามารถใช้เกณฑ์การออกแบบนี้กำหนดระยะห่างระหว่างโครงสร้าง และระยะเว้าของชายฝั่งที่เหมาะสมได้