การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของไทโลซิน โปรไบโอติก และ แลคทูโลส ต่อระดับเอนไซม์ที่ย่อยน้ำตาลโมเลกุลคู่และระดับกรดไขมันสายสั้น ภายในลำไส้ของหนูแรท และหนูแรทที่ได้รับเชื้อ อี.โคไล โดยหนูทดลองพันธุ์วิสตาร์ เพศผู้ อายุ 3 สัปดาห์จำนวน 150 ตัว ถูกแบ่งออกเป็น2 การทดลอง การทดลองละ 75 ตัว การทดลองที่ 1 เลี้ยงหนูในห้องทดลอง การทดลองที่ 2 ป้อนเชื้ออี.โคไล (10('8) โคโลนี ต่อ มล.) 1 มล. เป็นเวลา 5 วันให้หนูทดลองแต่ละตัว และเลี้ยงในห้องทดลองแต่ละการทดลองแบ่งเป็น 5 กลุ่ม กลุ่มละ 15 ตัว กลุ่มที่ 1 หนูได้รับน้ำ 1 มล. เป็นกลุ่มควบคุมกลุ่มที่ 2 หนูได้รับสารละลายไทโลซิน ทราเทรท (0.1 มก. ต่อ 1 มล.) กลุ่มที่ 3 หนูได้รับสารละลายโปรไบโอติก (50 มก. ต่อ 1 มล.) กลุ่มที่ 4 หนูได้รับสารละลายแลคทูโลส (667 มก. ต่อ 1 มล.)และกลุ่มที่ 5 หนูได้รับโปรไบโอติกละลายในสารละลายแลคทูโลส (50 มก. ต่อ 1 มล.) หนูทดลองทุกตัวได้รับสารทดลองทางเข็มป้อนอาหารวันละ 1 ครั้งเป็นเวลา 14 วัน ชั่งน้ำหนักอาหารที่กินทุกวันในวันที่ 0 วันที่ 7 และ วันที่ 14 ของการทดลองชั่งน้ำหนักหนูทดลองทุกตัว และสุ่มหนูทดลองมากลุ่มละ 5 ตัว ทำการเก็บตัวอย่างเลือดดำนำมาตรวจวัดค่าเม็ดเลือดแดงอัดแน่น ฮีโมโกลบิน และนับจำนวนเม็ดเลือดขาว เก็บตัวอย่างอาหารที่ย่อยในลำไส้นำมาวัดระดับของกรดไขมันสายสั้นโดยวิธีแก๊สโครมาโตรกราฟฟี่ เก็บตัวอย่างเยื่อบุผนังลำไส้เล็กส่วนกลางตอนบนและตอนล่างและสำไส้เล็กส่วนปลายนำมาวัดระดับเอ็นไซม์ที่ย่อยน้ำตาลโมเลกุลคู่โดยการตรวจวัดปริมาณกลูโคสที่เกิดจากการย่อยน้ำตาลโมเลกุลคู่และตัวอย่างเยื่อบุผนังทางเดินลำไส้เล็กส่วนกลางตอนบนและตอนล่าง ลำไส้เล็กส่วนปลาย ไส้ตัน และลำไส้ใหญ่นำมาตรวจวัดปริมาณดีเอ็นเอ และอาร์เอ็นเอ จากการทดลองพบว่า การเจริญเติบโตและค่าโลหิตวิทยาของหนูทดลองที่ได้รับสารทดลองไม่แตกต่างจากกลุ่มควบคุม ในทั้ง 2 การทดลอง ในการทดลองที่ 1 พบว่าโปรไบโอติกเพิ่มระดับความเข้มข้นของกรดอะซิติก ในลำไส้เล็กของหนูทดลอง (P<0.05) ส่วนในลำไส้ใหญ่สารละลายไทโลซิน ทาเทรท มีผลลดระดับความเข้มข้นของกรดวาเรอริก (P<0.05) ระดับเอนไซม์ย่อยน้ำตาลมอลโตสในลำไส้เล็กส่วนปลายของหนูที่ได้รับแลคทูโลส และหนูที่ได้รับสารละลายโปรไบโอติกในแลคทูโลส เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ(P<0.05) ในขณะที่เอนไซม์ย่อยน้ำตาลแลคโตสของหนูทดลองที่ได้รับสารละลายไทโลซิน ทาเทรทโปรไบโอติก แลคทูโลสและสารละลายโปรไบโอติกในแลคทูโลส เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05)สารละลายไทโลซิน ทาเทรท และโปรไบโอติก มีผลเพิ่มระดับเอนไซม์ย่อยน้ำตาลแลคโตสในบริเวณลำไส้เล็กส่วนปลายอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) ในการทดลองที่ 2 พบว่าโปรไบโอติกมีผลเพิ่มระดับความเข้มข้นของกรดอะซิติก กรดโปรปิโอนิก และกรดบิวทิริกในลำไส้ใหญ่อย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05) และยังพบว่าแลคทูโลสมีผลเพิ่มระดับความเข้มข้นของกรดโปรปิโอนิก และกรดบิวทิริกอย่างมีนัยสำคัญ (P<0.05)แต่สารทดลองเหล่านี้ไม่มีผลทำให้ระดับเอนไซม์ที่ย่อยน้ำตาลโมเลกุลคู่ดีขึ้น จากการศึกษาครั้งนี้สรุปได้ว่า การให้สารละลายไทโลซิน โปรไบโอติก หรือแลคทูโลสมีผลเพิ่มระดับเอนไซม์ย่อยน้ำตาลมอลโตส และเอนไซม์ย่อยน้ำตาลแลคโตสของหนูที่เลี้ยงในสภาวะปกติและพบว่า มีผลเด่นชัดต่อการเปลี่ยนแปลงระดับความเข้มข้นของกรดไขมันสายสั้นในสำไส้ใหญ่ โดยโปรไบโอติกแลคทูโลส และโปรไบโอติกละลายในสารละลายแลคทูโลส มีผลเพิ่มระดับความเข้มข้นของกรดอะซิติกกรดโปรปิโอนิก กรดบิวทิริก และกรดวาเรอริก ในลำไส้ใหญ่ของหนูที่ได้รับเชื้อ อี.โคไล ในขณะที่สารละลายไทโลซินทาเทรท มีผลระดับความเข้มข้นของกรดไขมันสายสั้นในลำไส้ใหญ่ของหนูที่เลี้ยงในสภาวะปกติ และหนูที่ได้รับเชื้อ อี.โคไล