การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของพิษงูทะเลต่อระบบหมุนเวียนเลือด และการทำงานของไตในสุนัขจากฉีดพิษงูเข้ากล้ามเนื้อ โดยแบ่งสัตว์ทดลองออกเป็น 3 ชุด ชุดแรกแบ่งออกเป็น 2กลุ่มสัตว์ทดลอง กลุ่มละ 5 ตัว แต่ละกลุ่มได้รับพิษงูอย่างเดียวในขนาดน้อย 0.16 ม.ก.ต่อน้ำหนักตัว 1 กก. (กลุ่มที่ 1) และขนาดมาก 0.34 ม.ก.ต่อน้ำหนักตัว 1 กก. (กลุ่มที่ 2) ชุดที่ 2 แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มสัตว์ทดลอง กลุ่มละ 5 ตัว ทำการทดลองเหมือนชุดแรก แต่มีการให้สารละลายโซเดียม-ไบคาร์บอเนต (NaHCO3) ขนาด 4.2 กรัมเปอร์เซ็นต์ตลอดเวลา เพื่อทำให้ปัสสาวะเป็นด่างล่วงหน้าก่อนฉีดพิษงู 30 นาที ทั้งในขนาดน้อย(กลุ่มที่ 3) และ ขนาดมาก(กลุ่มที่ 4) ชุดที่ 3 แบ่งออกเป็น 2 กลุ่มสัตว์ทดลอง กลุ่มละ 5 ตัว ทำการทดลองเหมือนชุดที่ 1 แต่สัตว์จะได้รับการฉีดสารละลายโซเดียมไบคาร์บอเนต (NaHCO3) ขนาด 4.2 กรัมเปอร์เซ็นต์เพื่อทำให้ปัสสาวะเป็นด่างภายหลังจากฉีดพิษงู 60 นาทีทั้งในขนาดน้อย(กลุ่มที่ 5) และขนาดมาก(กลุ่มที่ 6) ทำการศึกษาระบบหมุนเวียนเลือดทั่วไป ระบบหมุนเวียนเลือดที่ไต และการทำงานของไตเป็นเวลา 3 ชั่วโมงหลังจากได้รับพิษงู กลุ่มที่ 1 ไม่พบการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญของปริมาณเลือดที่ออกจากหัวใจในหนึ่งนาที(CO)อัตราการเต้นของหัวใจ(HR) ความต้านทานที่หลอดเลือดส่วนปลาย(TPR) และปริมาตรเม็ดเลือดแดงอัดแน่น(PCV) ในขณะที่ความดันเลือดแดงเฉลี่ย(MAP) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 120 และ 180 นาทีหลังจากฉีดพิษงูในขนาดน้อยอย่างเดียว กลุ่มที่ 2 ไม่พบการเพิ่มขึ้นของ MAP แรงดันชีพจร(PP) และPCV ในขณะที่ HR ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 180 นาที(P<0.05) แต่ปริมาตรเลือดที่ออกจากหัวใจหนึ่งครั้ง(SV) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 180 นาที(P<0.05) หลังจากได้รับพิษงูอย่างเดียว กลุ่มที่ 1ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของอัตราการไหลของปัสสาวะ(V) อัตราการกรองผ่านกลอเมอรูลัส(GFR)และความต้านทานของหลอดเลือดแดงที่ไต(RVR) อัตราการไหลของพลาสมาที่ผ่านไต(ERPF)และอัตราการไหลของเลือดที่ผ่านไต(ERBF) ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ แต่สัดส่วนการกรอง(FF) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ(P<0.05) กลุ่มที่ 2 ค่า V และ GFR ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 180 นาที(P<0.05) ส่วนค่า ERPF และ ERBF ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 180 นาทีหลังจากได้รับพิษ ทั้งกลุ่มที่ 1 และกลุ่มที่ 2 ค่าของมายโอโกลบินในปัสสาวะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 180 นาที(P<0.05)เอนไซม์แลคเตตดีไฮโดรจีเนสในพลาสมาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 60(P<0.05) และ 180 นาที(P<0.01)เอนไซม์ครีเอตินฟอสโฟไคเนสในพลาสมาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 60(P<0.05) และ 180 นาที(P<0.05) กลุ่มที่ 3 และกลุ่มที่ 4 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของระบบหมุนเวียนเลือดหลังจากได้รับพิษงูทั้งในขนาดน้อยและมาก ยกเว้น HR เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 60 นาที(P<0.05) หลังจากได้รับพิษงูในขนาดน้อย กลุ่มที่ 3 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของค่า GFR, ERPF, ERBF และ RVR ในขณะที่ค่า V และ FF เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 120 และ 180 นาที(P<0.05) กลุ่มที่ 4 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของ GFR, ERPE, ERBF และ FF แต่มีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของค่า V ที่ 120นาที (P<0.05) ค่าของมายโอโกลบินในปัสสาวะเอนไซม์แลคเตตดีไฮโดรจีเนส และเอนไซม์ครีเอตินฟอสโฟไคเนสในพลาสมาของกลุ่มที่ 3 และกลุ่มที่ 4 เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญตลอดการทดลองกลุ่มที่ 5 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของ MAP, PCV และ TPR ตลอดการทดลอง แต่ HR เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 60 นาที(P<0.05) ส่วน PP, CO และ SV ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 60 นาที (P<0.01)กลุ่มที่ 6 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของ SV และ TPR ตลอดการทดลอง ในขณะที่ MAP เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่120 นาที(P<0.05) แต่ PP และ CO ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 60 นาที(P<0.05) ทั้ง HR และ PCV ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ 120 (P<0.05) และ 180 (P<0.05) นาที ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของ ERPF, ERBFและ FF ในกลุ่มที่ 5 ในขณะที่ ค่า V, GFR และ RVR เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 120 และ 180 นาที(P<0.05) กลุ่มที่ 6 ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของ GFR, ERPF, ERBF และ RVR ส่วนค่า V และ FFเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ 120 นาที(P<0.05) ทั้งกลุ่มที่ 5 และ 6 ค่าของมายโอโกลบินในปัสสาวะเอนไซม์แลคเตตดีไฮโดรจีเนส และเอนไซม์ครีเอตินฟอสโฟไคเนสในพลาสมาเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่60 (P<0.05) และ 180 นาที (P<0.05) การทดลองครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการให้สารละลายโซเดียมไบคาร์บอเนตเพื่อทำให้ปัสสาวะเป็นด่างทั้งก่อนและหลังการฉีดพิษงูสามารถป้องกันไม่ให้เกิดความผิดปกติของการทำงานของไต